اندر احوالات صعود به قله دلامپر:
برنامه صعود به قله دالامپر از مدت ها قبل از طرف آقای سلطانی پیشنهاد شده بود ولی شرایط برای اجراش مهیا نشده بود تا اینکه با همت و پیگیری های آقای سلطانی تعطیلات ۳ روزه پیش رو،را فرصت مناسبی برای اجرای این برنامه دونستیم و هماهنگی هاشو انجام دادیم.
آقای سلطانی با یکی از دوستانشان در ارومیه جهت اسکان ما هماهنگ کرده بودن که واقعا در حق ما لطف داشتن و بسیار مهمان نواز بودند.
روز چهارشنبه حدودا ساعت ۳ بعد ازظهر از تهران به سمت ارومیه حرکت کردیم،حدودا پس از ۸ ساعت به ارومیه رسیدیم.طبق برنامه ریزی قبلی روز جمعه را مقرر کردیم تا برنامه قله را اجرا کنیم،برنامه ما بدین صورت بود که مسافت روستای دیزج مرگور(محل استارت برنامه) تا دریاچه دالامپر رو با لندروور (بعلت همراهی خانواده) طی کنیم و از آنجا به بعد سه نفره به سوی قله حرکت کنیم.
روز جمعه ساعت ۶:۳۰ دقیقه از ارومیه به سمت روستای دیزج مرگور حرکت کردیم و حدودا پس از یک ساعت به این روستا و محل قرارمون با آقای مناف که راهنمای محلیمون بود رسیدیم،بعد از پذیرایی ایشان ساعت ۸ از روستا به سمت دریاچه حرکت کردیم،بعد از حدودا ۳۵ دقیقه طی طریق در جاده خاکی به دریاچه دالامپر رسیدیم،دریاچه دالامپر در ارتفاع حدودا ۲۲۰۰ متری در منطقه ای بکر و زیبا که در بهار و تابستان قطعا زیبایی آن دو چندان خواهد بود قرار گرفته.
ساعت ۸:۴۵ بعد از صرف صبحانه کنار دریاچه استارت زدیم و با توجه به ترک مسیری که ابوالفضل عزیز از قبل زحمتشو کشیده بود مسیر رو پیدا میکردیم و با توجه به مه شدید دقت بیشتری برای پیدا کردن مسیر میکردیم،البته این منطقه چون منطقه مرزی هست دارای جاده کشی به لحاظ کنترل مرزی هست که به جهت صعود میشه از اونها استفاده کرد ولی این نکته رو باید مورد توجه قرار داد که پاکوب اصلی باید به جاده آسفالته برسد.
از نکات قابل توجه وجود جاده آسفالته در ارتفاع ۳۰۰۰ متری در زیر گردنه قله و وجود استخوان قاطر هایی که در کل منطقه پخش بود که متعلق به باربران و کولبران بود که توسط نیروهای مرزبانی قتل عام شده بودن که نشانی از اتفاقاتی دلخراش و ناگوار در این منطقه داشت،بهر حال پس از عبور از جاده آسفالته(در این جاده حدودا هر نیم ساعت یه ماشین گشت زنی رد میشد که احتمال برخورد و ممانعت از صعود وجود دارد) که خوشبختانه ما در ارتفاعات در تیر راس آنها بودیم،از اینجا به بعد از ترک مسیر خارج شدیم و تصمیم گرفتیم بجای مسیر نرمال مسیر گرده رو صعود کنیم که واقعا مسیری ناب،مهیج و خاطره انگیز بود،پس از عبور از گرده ساعت ۱۱:۳۰ به قله رسیدیم
منطقه ای واقعا بکر،زیبا و بسیار پر از چشمه سار
این قله رو مشترکا متعلق به سه کشور ایران،عراق و ترکیه میدونند و دور تا دور پر از پاسگاه های مرزبانی بود.
پشت قله روستاهای کشور ترکیه به راحتی مشخص بود،
پس از گرفتن عکس های یادگاری برای فرود آماده شدیم و نهایت در ساعت ۲ بعد از ظهر به کنار دریاچه رسیدیم و پس از صرف ناهار سوار لندروور شده و در ساعت ۲:۳۰ این برنامه خاطره انگیز در کنار دوستان و همنوردان خوبم سرکار خانم راحله محمدی و ابوالفضل سلطانی به پایان رسید.
در پایان از خانواده صارمی به عنوان میزبان و جناب مناف به عنوان راهنما و راننده لندروور و خانواده محترم ایشان تشکر کنم.
با احترام ارسلان بیک محمدی