بنام خداوند دیو سپید پای در بند
قله کرنا
جمعه :9 خرداد 1404
همراهان: 37 نفر
سرپرست: کاوه فکور
کمک سرپرست: راحله محمدی
مربیان : خلیل ابادی ، سلطانی
ساعت 6:30 دقیقه صبح جمعه در هوای بهاری کوچه های زیبای روستای ابگرم لاریجان را پشت سر گذاشتیم تا به امامزاده قنبرعلی رسیدیم . ترکی را که داشتیم (ترک آقای قیدی نژاد) بررسی کردیم و صعود را شروع کردیم ، بعداز حدودا 40 دقیقه طبق روال همیشه تیم پیشرو از تیم اصلی جدا شد و با سرعت بیشتری صعود را ادامه دادند . مسیر یالی با شیب ملایم از جنوب شرق دماوند به سمت جنوب غرب دماوند امتداد پیدا می‌کند . بعداز حدودا یکساعت بر روی یال قدم گذاشتیم .یادآور میشوم از امامزاده قنبرعلی پاکوبی شما را به سمت یال راهنمایی می‌کند.
بعداز قرار گرفتن بر روی یال پستی بلندی های زیادی را طی کردیم و یکی از زیبایی های مسیر این هست که مدام دماوند زیبا را در مقابل دارید. در تمام طول مسیر شهر رینه و شهر پلور و روستاهای منطقه با چشم اندازی زیبا در سمت چپ شما قرار دارد. تیم پیشرو موفق شد در ساعت 12:10 دقیقه قله کرنا (4220) را صعود نماید و تیم دوم در ساعت 14:20 دقیقه موفق به صعود شدند . تقریبا در کل مسیر پاکوب مشخص بود به جز چند نقطه که کاملا سنگی میباشد. چند یال دیگر در فواصل مختلف به این یال می‌رسند از جمله یالی که در ابتدای ان تجهیزات مخابرات نصب شده است و یال دیگر که به این یال می‌رسد یال پادگان میباشد که از قبل از شهر رینه شروع می‌شود. از نظر من بعنوان یک کوهنورد در این یال چیزی بنام قله وجود ندارد چرا که هر یالی پستی بلندی هایی دارد و قرار نیست این بلندی ها را قله نامید البته طبق تعریف کتابی کلمه قله .
شاید بهتر باشد نام این صعود را پیمایش یال ابگرم (البته شاید هم یال گزانه) تا ارتفاع 4200 نامید .
بعد از گرفتن چند عکس با نمای دماوند زیبا فرود را آغاز کردیم. البته 6 نفر از دوستان که فرود را زودتر شروع کردند به اشتباه از دره رینه فرود رفتند که با اسنپ به ابگرم برگشتند و بقیه تیم در گروه های چند نفری بعد از ارتفاع 3300 مسیر دره ابگرم را به طمع نزدیک بودن انتخاب کردند که متاسفانه این انتخاب کاملا اشتباه بود چون شیب دره بسیار زیاد هستش و امکان آسیب دیدن نیز زیاد . اولین نفرات در ساعت 6:30 دقیقه به ابگرم رسیدند و آخرین نفرات ساعت 9شب . آخرین نفرات از مسیر ترک فرود آمدند که طولانی تر هستش.
متذکر میشوم در کل مسیر یال آنتن دهی موبایل وجود دارد .
در کل مسیر یال هیچ آبی وجود ندارد البته در این روز هوا بهاری و سرعت باد بالا بود و مصرف اب کم.
مسافت رفت برگشت حدودا 21 کیلومتر .
ارتفاع صعود شده 2100 متر که برای یک صعود یک روزه زیاد میباشد و توانایی خوبی را می‌طلبد.
در پایان تشکر ویژه از همه عزیزانی که در این صعود تیم را یاری کردند
کاوه فکور : سرپرست
راحله محمدی: کمک سرپرست و مربی راهنما
ابوالفضل سلطانی : مربی راهنما
محمد باقر مکی : مربی
منصور پرمهر : مربی راهنما
غلامرضا خلیل ابادی: مربی
و تشکر از همه عزیزانی که زحمت کشیدند و ماشین آوردند.

1: کاوه فکور سرپرست
2:راحله محمدی کمک سرپرست (مربی راهنما)
3: ابوالفضل سلطانی مربی راهنما
4: غلامرضا خلیل ابادی مربی
5: محمد باقر مکی مربی
6: علی عسگری مربی
7: ندا قدس نیا مربی راهنما
8: مهری بهمنی مربی راهنما
9: مختار راهی مربی راهنما
10: اباذر رضایی مربی راهنما
11: منصور پرمهر مربی راهنما
12: محمد پنداسا مربی راهنما
13: پروین جاویدنیا مربی راهنما
14: منصوره کریمی
15: فاطیما نصرازادانی
16: معصومه اسپرهم
17: مریم حیدری
18: اکرم موحد راد
19: مهدی باقربیگی
20: پریسا بی مثل
21: مونا ممشلی
22: محمدحسین غرقی
23: زهرا کفایتی
24 : مظاهر علیپور
25: پریسا محمدزاده
26: مریم عزیززاده
27: مریم نوروزی
28: نسرین شاه پسندی
29:یعقوب سعیدی
30: یاسر ذوالفقاری
31:مهدی صادقزاده
32: علیرضا نوری
33: سجاد اسماعیلی
34:سروش سراب هرسینی
35: لیلا شوندی
36: مهتاب زرکش
37: نازنین رحیمی