پنج شنبه عصر تهران را به مقصد  روستای کمندان ترک کردیم . از این روستا چندین قله چالشی قابل صعود است . پیارو – کول جنو – ازنادر – شاه تخت و شاه کول که هر کدام از آنها نیاز به به آمادگی ذهنی و عدم ترس از ارتفاع و توانایی دست به سنگ شدن دارند . به جز کول جنو و پیارو سه قله دیگر کم تردد و کمتر شناخته شده هستند و مسیر صعود نسبتا سخت تری نسبت به این دو قله دارند.  کول جنو معروف ترین قله این منطقه است و برنامه این هفته ما صعود به این قله سنگی و سرسخت بود. برای فرار از گرما، صبح جمعه ساعت 3:30 برنامه رو در خنکی شب شروع کردیم . هوا خنک با نسیم ملایم بود و بعد سه ساعت پیمایش به پناه گاه رسیدیم بعد استراحت طولانی و پر کردن ظرف های آب به سمت تیغه ها حرکت کردیم و ساعت 7:30 از ابتدای تیغه ها پیمایش رو شروع کردیم . نیم ساعت ابتدایی مسیر چالشی ترین قسمت برنامه هست و بعد اون اگر ترس از ارتفاع نداشته باشیم چالش خاصی ندارد و  فقط سطح سنگی شیبدار را باید بالا رفت تا به قله رسید. چندین تیم روی تیغه ها بودند و برای صعود عجله نکردیم و همراه با گروه پیشرو یک تیم اصفهانی ساعت 9:30 به قله رسیدیم. برای فرود با توجه به اینکه چندین گروه که در حال صعود بودند تصمیم گرفتیم از مسیر شست خدا فرود بیایم و ساعت 2:30 در هوایی که خنک تر از انتظارمون بود برنامه به پایان رسید.

اعضا گروه : محمد ایرانشاهی – مریم خداکرمی – مینا مبرهن