به نام خالق کوهستان

گزارش صعود به قله آراگاتس کشور ارمنستان

تاریخ : سیزدهم خردادماه ۱۴۰۳

آراگاتس بلندترین قله ارمنستان مدرن است که در حدود 40 کیلومتری ، شمال غربی ایروان پایتخت این کشور واقع شده است. این آتشفشان خفته مساحتی به وسعت 200 کیلومتر مربع دارد و دهانه ای به عمق 350 متر دارد. در لبه دهانه، چهار قله آراگاتس قرار گرفته اند:

شمالی 4090 متر

غرب 3995 متر

شرق 3908 متر

جنوبی 3879 متر

وضعیت اب و هوا: آفتابی

تعداد همنوردان : 6 نفر

با سلام خدمت دوستان و همراهان گرامی هدف از ارائه این گزارش صعود علاوه بر اگاهی از صعود به قله اراگاتس ارائه اطلاعات مناسب جهت نحوه مسافرت به این کشور و صعود به قله آراگاتس میباشد.

از چندی پیش بحث صعود به قله را با مدیریت محترم باشگاه مطرح نموده و ایشان هم مثل همیشه با راهنمایی های خوبشان ما رو برای صعود به قله ترغیب نمودن و بالاخره تاریخ صعود رو مشخص کردیم و به همراه همنوردان عزیز باشگاه راهی کشور ارمنستان شدیم.

برای مسافرت به کشور ارمنستان راه های مختلفی وجود دارد،تیم ما برای مسافرت به این کشور راه زمینی را انتخاب نمود و برای این کار تصمیم بر آن شد که تا مرز نوردوز را با ماشین شخصی و از انجا هم تا ایروان با ون های لب مرز مسافت را طی نماییم.

روز قبل از سفر بابت اطمینان خاطر به گمرک مرزی نوردوز رفتیم و عوارض خروج از کشور را پرداخت نمودیم و پیشنهاد میشود برای اینکه مسافران بابت پرداخت عوارض به مشکلی برنخورند به صورت حضوری و از طریق دستگاه های پوز موجود در پایانه مرزی عوارض خروج را پرداخت نمایند.

پس از برگشت از پایانه مرزی به روستای امام زاده عبدالله که در 5 کیلومتری مرز وجود دارد رفتیم و شب را انجا اسکان نمودیم،لازم به ذکر است که در این روستا با قیمت مناسب میشود منزل یا سوییت اجاره کرد و اگر کسی تمایل دارد پول تبدیل کند با قیمت مناسب این کار امکان پذیر میباشد.

تصمیم بران شد که روز بعد ساعت 5 صبح به سمت پایانه مرزی استارت بزنیم و از مرز رد بشیم.پس از ورود به پایانه مرزی نوردوز و پارک کردن ماشین در پایانه، پاسپورت های خود را به مسئول مربوطه تحویل دادیم و پس از چک کردن پاسپورت ها ، ساعت 6:30 دقیقه صبح وارد خاک ارمنستان شدیم.

متاسفانه راننده های مرزی بابت کرایه ون ها و تاکسی های مرزی قیمت های بسیار بالایی پیشنهاد دادن و ما به همین دلیل چند ساعتی در مرز معطل شدیم تا بالاخره پس از کش و قوس های زیاد آتش بس اعلام شد و با یک قیمت معقول تر راهی ایروان شدیم.

پیشنهاد میشود دوستانی که به صورت زمینی قصد مسافرت به ارمنستان را دارند حتما از طریق اتوبوس مسافت تا ایروان را طی نمایند تا با مشکلاتی که ما در مرز داشتیم مواجه نشوند.

پس از ورود به شهر ایروان اقای محمد رحیمی زحمت تهیه هتل اپارتمان جهت اسکان و استراحت جهت دو شب را در این شهر کشیدند و هماهنگی ها جهت جابجا شدن همنوردان از ایروان تا پای کار را انجام دادند.

روز صعود :

ساعت 5 صبح بیدار شدیم و اماده حرکت به سمت پای کار شدیم،اقای رحیمی تصمیم گرفتند که مارو برای قله همراهی نکنند و به همین دلیل ما 5 نفری به سمت قله راه افتادیم، از ایروان تا پای کار تقریبا 1:15 به طول انجامید و ساعت 7:15 به دریاچه کارا که در واقع پای کار قله محسوب میشود،رسیدیم .
کنار دریاچه کارا هم هتل جهت اسکان کوهنوردان وجود دارد ولی به نظر قیمت اسکان در اونجا بالا باشد به همین دلیل پیشنهاد نمیشود.

ساعت 7:30 استارت صعود به قله آراگاتس رو زدیم و پس از گذشتن از ساختمان هتل وارد یک دشت شدیم که حجم برف زیادی داشت اما شیب انچنانی جهت صعود نداشت و از پاکوب مشخصی که کوهنوردان قبل از ما استارت زده بودن مسیر رو ادامه دادیم پس از یک ساعت پیمایش به اولین گروهی که قبل از ما استارت زده بودن رسیدیم که یک تیم 30 نفره ایرانی بودن پس از عبور از این تیم به مسیر خود ادامه دادیم. برای صعود به قله میتوان از دشت یا یال های سمت راست و چپ دشت، قله رو صعود کرد، ترکی که ما در اختیار داشتیم مربوط به یال سمت راست میشد اما باتوجه به حجم برف و تیغه ای بودن مسیر و عدم اگاهی نسبت به مسیر تصمیم بران شد که از سمت چپ دشت قله رو صعود کنیم که اتفاقا از قله یکم دورتر میشود، ابتدای یال شیب قله استارت میخورد و دارای پاکوب مشخصی بود، به زیر قله که رسیدیم به سمت راست متمایل شدیم و به یال منتهی به قله رسیدیم و تابلو قله که به شکل یک صلیب میباشد نمایان شد ساعت تقریبا 10:30 دقیقه به قله رسیدیم .

تیم 5 نفره ما پس از گرفتن چند عکس یادگاری و خوردن صبحانه بعد از حدود نیم ساعت فرود امدیم و برای فرود یال مقابل رو انتخاب کردیم و پس از تقریبا 500 متر که روی یال فرود اومدیم تصمیم گرفتیم که ارتفاع کم کنیم و وارد دشت شویم، برف های دشت به علت گرم شدن هوا تقریبا شل شده بودن و به همین دلیل تایم فرود اومدن رو بیشتر کرد و ساعت 12:30 پس از رد شدن از ساختمان هتل مجدد به پای دریاچه کارا رسیدیم.

همنوردان برنامه :

راشین شاد پور
منا ابراهیم زاده
نسرین شاه پسندی
سهیل خیرالله زاده
منصور پرمهر ( سرپرست برنامه )