گزارش برنامه صعود به قله ونتار
کوه شناسی:قله ونتار از قلل کم صعود البرز مرکزی میباشد که از طریق روستاهای کلها در جاده چالوس و گردنه عسلک (روستای آزادبر) صعود میشود.این قله از طریق خط الراس ناز_کهار به قلل هفت خوانی و کرچان متصل میشود.به علت وجود پرتگاه ها و صخره ای بودن مسیر کلها،از این مسیر به ندرت صعود میشود ولی زیبایی و بکر بودن مسیر انگیزه ای شد تا ما از این مسیر این قله را صعود کنیم.
روز جمعه مورخ ۱۴۰۳/۹/۹ ساعت ۶ صبح به همراه ۳۲ نفر از اعضای باشگاه سرکچال از روستای کلها واقع در منطقه سیرا در جاده چالوس عازم قله ونتار شدیم.
در ابتدای کاربه دو تیم سرعتی و نرمال تقسیم شدیم،تیم سرعتی به سرپرستی خودم با ۱۲ نفر از اعضای آماده تر تیم به عنوان تیم پیشرو و ۲۰ نفر از اعضای دیگر به سرپرستی آقای خلیل آبادی در پشت سر عازم صعود شدیم.در ابتدای مسیر جاده خاکی را در پیش گرفتیم و بعد از یک فرود طولانی و عبور از رودخانه به ابتدای یال صعود رسیدیم،یالی که طولانی بود و تا گرده های سنگی و صعب العبور ادامه داشت.مسیری که برای صعود در نظر گرفته بودیم دهلیزی بود که در بعضی از مناطق آن برف زیادی داشت و گاها از کلنگ برای صعود میبایست استفاده میکردیم.در بعضی مواقع ریزش سنگ رو داشتیم که با دقت از این دهلیز عبور کردیم.وقتی از دهلیز در اومدیم با یک نیم دور و چرخش به سمت شرق به یال های زیر قله رسیدیم،در ادامه کمی تراورس کردیم و به خط الراس قله رسیدیم و در ادامه موفق به صعود این قله سرسخت شدیم.ساعت حدودا ‘۱:۳۰ ظهر بود که قله ۳۸۰۰ متری ونتار صعود شد،عکس یادگاری رو با قله گرفتار و به علت سردی هوا به سرعت فرود آمدیم.در ابتدای برنامه قرار بود بود پس از صعود قله ونتار اگر تایم خوبی داشتیم خط الراس رو تا قله هفت خوانی ادامه بدهیم ولی این امر بدلیل ضیق وقت میسر نشد و در ادامه راه فرود را در پیش گرفتیم.به علت اینکه منطقه پر از صخره و پرتگاه میباشد دقت بسیاری برای انتخاب مسیر مناسب چه در فرود و چه در صعود لازم است.تیم ما هم دهلیزی را برای فرود انتخاب کرد که تیم با احتیاط موفق به فرودی ایمن به کف دره ود ادامه با پیمایش مسیر رودخانه به آبشار کلها رسیدیم.این نکته رو باید توجه کرد که قبل از رسیدن به پای آبشار باید مقداری ارتفاع گرفت و با صعود شیب قسمت غربی آبشار مجددا به جاده خاکی ابتدای مسیر رسید.ساعت حدودا ۷ شب بود که تیم ما به روستای کلها رسید ولی متاسفانه تیم دوم به علت پیدا نکردن مسیر درست فرود و سردر گم شدن در بین صخره ها با چند ساعت تاخیر به روستا رسیدند.
باز هم بسیار شادمان هستیم که اتفاق خاصی برای کسی نیفتاد و همگی سلامت هستند.
گزارش از ارسلان بیک محمدی
اعضای شرکت کننده:
ارسلان بیک محمدی
سلام
گزارش صعود چالشی تیم دوم روز جمعه 9 آذر ماه 1403
حرکت از روستای کلها
چند روزی بود که تصمیم به صعود قله ونتار و هفت خان را داشتیم و آنجایی که درمورد قله هفت خان اشراف کامل داشتم ولی در مورد قله ونتار به دنبال گزارش کامل و ترک مسیر بودم ولی نه گزارش کاملی و نه ترکی پیدا کردم ،فقط چند گزارش سطحی در مورد قله ونتار در فضای مجازی موجود بود. روز چهارشنبه آقای محمد ایرانشاهی تماسی داشتند که من از ایشان سوال کردم آیا اشرافی بر منطقه دارند که ایشان گفتند یک ترک از یک باشگاه معتبر شهرستان کرج دارند ، من خوشحال شدم و از ایشان خواستم ترک را به همراه داشته باشند و برای من هم بفرستند.
روز جمعه قرار این بود که از اول مسیر گروه در قالب دو تیم صعود داشته باشد ، از قبل قرار براین بود تیم دوم فقط به قله هفت خان از روستای آویزر صعود کند اما با توجه به بارش سنگین برف در منطقه و برودت هوا و مسافت طولانی قله هفت خوان تصمیم بر صعود فقط قله ونتار گرفته شد ، در فاصله انتخاب نفرات من هم با آقای مجید زارع صحبت های کاملی در مورد خط الراس کهار به کرچان و قله ونتار داشتیم و مسیرهای صعود و فرود و مسیر های جایگزین در صورت اتفاقات پیش بینی نشده را بررسی کردیم و با نظر آقای مجید زارع قرار شد اگر مشکلی در مسیر فرود داشته باشیم از روی خط الراس به سمت قله کهار حرکت کنیم و از زیر قله کهار یال تقریبا کم شیب و بدون صخره را فرود نماییم .
به سمت یال صعود قله ونتار حرکت کردیم و با تیم پیشرو نیز در ارتباط بودیم شیب تند زیر قله و رخ صخره ایی زیر قله موجب شد چند نفر از اعضای تیم از صعود انصراف دهند ، از قبل با مشورت دوستان دهلیز زیر قله برای صعود بررسی شده بود اما من با توجه به برف و یخ زدگی این گزینه را زیاد مورد توجه قرار ندادم چون به نظر من چنین دهلیزی نیاز به داشتن کلنگ توسط همه اعضا داشت، به رخ صخره ایی زیر قله رسیدیم سرپرست تیم پیشرو آقای بیک محمدی و آقای الهی با بیسیم اطلاع دادند که صعود از دهلیز به هیچوجه توصیه نمیشود، با مشورت با آقای ایرانشاهی و آقای رضا جهانی تصمیم به صعود از مسیر دست به سنگ را گرفتیم و بعد از بررسی مسیر و پیدا کردن مسیری مناسب تیم صعود از صخره ها را آغاز کردیم و با کمک دوستان با تجربه تر تیم همه اعضا از مسیر دست به سنگ عبور کردند البته یاداور میشوم که 8 نفر از اعضا که تجهیزات کافی نداشتند از ارتفاع3300 برگشتند . نفرات اول تیم در ساعت 2:15 و در ساعت 2:45 دقیقه همه اعضای تیم به جز یک نفر بر روی قله حضور داشتند(۱۲نفر) و در ساعت 3 فرود آغاز شد .با صحبت مجدد با آقای ایرانشاهی به سمت مسیر فرود حرکت کردیم ، بعد از حدودا یک ساعت و نیم فرود در دره که با حجم حدودا 40 سانت برف پوشیده شده بود با احتیاط کامل فرود را ادامه دادیم و در ساعت حدودا 5 متوجه توقف تیم شدم و بعد از رسیدن به ابتدای تیم متوجه شدم با دهلیزی حدودا 30 متری و پر شیب با برف و یخ روبرو شدیم ، علیرغم توصیه چند نفر از اعضا من با فرود از این دهلیز کاملا مخالفت کردم و گفتم هر چالشی را میپذیرم ولی فرود از دهلیز در این شرایط را اصلا .
خب ما باید به خط الرأس صعود میکردیم و در آنجا تصمیم میگرفتیم و این صعود در شیب تند و برف زیاد واقعا خسته کننده بود اما چاره ایی نبود اکثر نفرات واقعاخسته بودند . در حین صعود تماسی داشتیم با تیم اول و از جمله آقای زارع که اشراف کاملی بر منطقه دارند و ایشان گفتند تنها راه چاره صعود به قله بندونتار هستش و فرود به سمت خط الراس کهار و فرود از یالی که صبح با هم بررسی کردیم . تیم در حال صعود بود ما مشکل خاصی جز خستگی نداشتیم و من و آقای باقر بیگی برای بررسی مسیر با اختلاف کمی از تیم به سمت قله بند ونتار حرکت کردیم بعد از فرود چند دقیقه ایی از قله بندونتار متوجه شدم که فرود باید از یال صخره ایی با شیب تند به سمت پایین انجام پذیر و من چند متری این فرود را انجام دادم اما متوجّه شدم این فرود اصلا مناسب اعضا تیم نیست و حتما به مشکل خواهیم خورد چون باید توقف طولانی داشته باشیم و نفرات را یکی یکی با طناب پایین بفرستیم که اینکار حتما باعث سرمازدگی اعضا می شدو با مشورت با دوستان فرود از این صخره را حذف کردیم اما با بررسی منطقه متوجه شدم دره ایی تقریبا در شمال این قله وجود دارد که میشود این قله صخره ایی را دور زد و من به همراه آقا رضا جهانی به سمت این دره حرکت کردیم و آقای محمد ایرانشاهی همراه تیم پشت سرما .
آقای رضا جهانی اصرار داشتند که از مسیر صعود صبح فرود داشته باشیم اما من بدلیل صخره ایی بودند و برف و یخ موجود در آن منطقه مخالفت خودم را اعلام کردم و گفتم حتی اگر مجبور باشیم زمان زیادی را برای فرود در نظر بگیریم با فرود از صخره در این شرایط واقعا مخالف هستم البته اگر در ساعت 3 و در روشنایی این انتخاب را می داشتیم حتما بهتر بود . فرود به دره با وجود انباشت برف بیش از یک متر ولی بدلیل یخ زدگی تقریبا به آسانی انجام شد اما ارتفاع زیادی کم کردیم و باید برای رسیدن به خط الراس شیب تند با حجم برف حدودا یک متر را صعود میکردیم ، من و آقا رضا تصمیم به برفکوبی دو نفره گرفتیم .چند ین بار دوستان پشت سر با سر و صدا اعلام میکردند حجم برف زیاده و بچه ها خسته شدند و من هم اعلام میکردم هیچ چاره ایی جز صعود و پیمایش خط الراس نداریم و بهترین کار حرکت هستش تا از یخ زدگی در هوای منفی 15 درجه جلو گیری کنیم به کوبیدن برف ادامه دادیم تا اینکه با خستگي تمام به خط الراس رسیدیم آقای باقر بیگی نیز با فاصله کمی پشت سر ما بود ، توقف نکردیم و در همان تاریکی و سرما به بررسی یال های احتمالی فرود پرداختیم تا در صورت امکان بچه ها را زودتر به ارتفاعات پایین تر ببریم ، سه یال را با استفاده از کلنگ فرود رفتم که متاسفانه با صخره های غیر قابل فرود مواجه شدم دوباره صعود به خط الراس و بلاخره بعد از چند ساعت صعود و فرود به یال مورد نظر رسیدم و به آقا رضا و آقا مهدی گفتم حرکتی نکنند تا من یال را کاملا فرود بروم و اگر مناسب بود با چراغ قوه علامت خواهم داد . خوشبختانه یال جنوبی کاملا پوشیده از برف بود و هیچ صخره ایی هم نداشت فقط در بعضی جاها یخ زدگی ، با سرعت فرود رفتم و علامت دادم و آقا رضا و آقا مهدی و آقا یعقوب هم فرود آمدند با توجه به فاصله آقای ایرانشاهی بر فراز خط الراس که با هد لامپ مشخص بود تصمیم گرفتیم ما چهار نفر از چادر ناجی استفاده کنیم و بعد از یکساعت متوجه شدیم آقای ایرانشاهی به اول مسیر نزدیک تر شدند و قرار شد آقا مهدی و آقا یعقوب به سمت روستا حرکت کنند و من و آقا رضا برای کمک در شیب تند یال به سمت خط الرأس صعود داشته باشیم .ما دو نفر با جانهای خسته صعودی دیگر همراه با برفکوبی را شروع کردیم ، کفشها خیس شده بود و سرمای صبحگاهی کوهستان دو چندان ، چند ساعت قبل یکی از دستکش های پر خودم را در شیب پرباد از دست داده بودم و یک دستکش از آقا مهدی گرفتم ، تا زیر خط الراس صعود کردیم (حدودا 400 متر )و آقای محمد ایرانشاهی و دوستان خسته و گرسنه و تشنه رسیدند ، کمک کردیم و دوستان را به ارتفاع پایین تر هدایت کردیم .متاسفانه تلفن من علیرغم داشتن آنتن عدم دسترسی داشت اما تلفن بعضي از دوستان انتن داشت و اطلاعات رد و بدل میشد و دوستان تیم اول از حال ما خبر دار بودند .
بعضی از دوستان حاضر در تیم گلایه داشتند که چرا من بعنوان سرپرست در کنارشان نبودم ؟
دوستان توجه داشته باشید اولین وظيفه سرپرست یا مربی در اینجور مواقع صد در صد باید چاره جویی برای بیرون رفتن از بحران باشد تا این بحران تبدیل به یک فاجعه نشود. خوشبختانه آقای ایرانشاهی و جهانی پرتحربه و آقای باقر بیگی با حوصله و قوی در تیم حضور داشتند و من خیالم از این بابت واقعا راحت بود و تمام تلاشم چاره اندیشی و برون رفت از بحران بود و خوشبختانه با وجود تاریکی و سرما موفق شدم یال فرود را پیدا کنم . مورد بعدی این هستش که دوستانی که در بحران قرار گرفتند خیلی دوست دارند که یک نفر مخصوصا سرپرست کنارشان باشد ولی واقعا من اگر آن شب فقط درکنار شما می بودم مطمئن باشید باید صبر میکردیم و صبح با روشنایی هوا مسیر را پیدا میکردیم .
من بارها در پیام ها عرض کردم ما در کوهنوردی گزینه خودسرپرستی را باید همیشه در نظر داشته باشیم و دوستان واقعا به این گزینه به چشم حرفه ایی نگاه کنند ، واقعا متعجبم از دوستانی که مثلا در زمستان هدلامپ با خودش نیاورده و توجیهش هم اینه که شما نگفتید !!
در پایان واقعا تشکر میکنم از همه دوستانی که دیشب بطور کامل در کوه بودند و ممکنه خسته شدند و بعضا عصبانی شدند ولی واقعا خوب بودند و اجازه ندادند این چالش،تبدیل به یک فاجعه شود .یکی دیگر از چالش های ما عبور از رودخانه بود که متاسفانه سنگها یخ زده و لغزنده بودند و باید با احتیاط زیاد و بعضا کفش در آب از رودخانه عبور میکردیم و اینکار بیشتر 5 بار انجام شد .
و در پایین خودم عذرخواهی میکنم از همه اعضا بخاطر اینکه شاید بهتر بود این ترک بیشتر بررسی میکردم و با توجه به شرایط فصلی راه بهتری را انتخاب میکردیم البته من روی قله با آقای الهی تماس داشتم و به ایشان گفتم که آیا امکانش هست ما هم از مسیر زیر قله هفت خان فرود داشته باشیم که ایشان گفتن تیم ما هم در فرود بدلیل یخ زدگی با چالش روبرو شده و صلاح نیست تیم دوم به این مسیر بیاد. اولین نفرات در ساعت ۶ صبح و آخرین نفرات در ساعت 8 صبح به روستای کلها رسیدند و این برنامه با سرمازدگی انگشتان پای 2 نفر از همنوردان به پایان رسید.
غلامرضا خلیل ابادی 10 آذر 1403
09121154586
گروه اول:
ارسلان بیک محمدی سرپرست
مجید الهی مربی
ابوذر رضایی کمک سرپرست
علی رضایی کمک سرپرست
ایوب سعیدی
ابوالفضل سلطانی
سعید روستایی
الهام احتشام
سحر شریفی
حسین شوندی
محمدتقی غلامی
محمد مینایی
مجید زارع
علیرضا نوری
محسن جهانفر
گروه دوم:
غلامرضا خلیل ابادی سرپرست
محمد ایرانشاهی کمک سرپرست
مهدی باقر بیگی
رضا جهانی
یعقوب سعیدی
منصوره کریمی
مریم هاشمی
پیمان اوجاقی
بیژن ساجدی
فاطمه غلامی
مهدی صادقزاده
محمد حسین غربی
اکرم موحد
سیما یوسفی
مریم نامنی
سجاد اسماعیلی
علی خان احمدی
با درود و احترام
ضمن آرزوی سلامتی برای همنوردانی که دچار سرمازدگی شدند و تشکر از گزارش ارائه شده. در صورت امکان ترک مسیر طی شده جهت صعود و فرود تیم دوم رو هم به گونه ای منتشر کنید تا امثال بنده از چنین مسیری برنامه اجرا نکنیم
ارادتمند، جلالی