نام قله آزادکوه
نفرات برنامه:
مجید الهی ( سرپرست برنامه ) – محمد باقر مکی ( مربی ) – مهری بهمنی ( کمک سرپرست ) – کاوه فکور – مصطفی کرمی – مریم خداکرمی – محمد زیودار – راحله محمدی – نیما اسماعیلی
تاریخ اجرا : 19 ردیبهشت 1404
شروع و پایان برنامه : روستای کلاک بالا
ساعت شروع 6:30
ارتفاع صعود شده 1700 متر
ارتفاع روستا 2650 متر
ارتفاع تقریبی قله 4350
مسافت رفت و برگشت 17 کیلومتر
زمان رسیدن به قله 11:55
پایان برنامه 16:20
مثل تمام یکشنبه های سرکچالی که برنامه توی گروه رسمی باشگاه اعلام میشه ، برنامه قله ” شاه زاده کج گردن ” برای جمعه 19 اردیبهشت 1404 نمایان شد .
اما این برنامه کاملا با برنامه های قبلی صعود به قله آزادکوه فرق داشت .مبدا صعود از سه جبهه ولی مقصد و هدف یکی بود ، مقصد قله زیبای آزادکوه . موقعیت مکانی قله به شرح زیر است :
شرق این قله را گرده‌ای سنگی تشکیل داده است و غرب آن نیز صخره‌ای و صعب‌العبور می‌باشد. تنها مسیر غیرصخره‌ای آن، مسیر جنوبی است که تنها یال متصل این کوه به رشته‌کوه البرز از طریق «گردنه چورن» می‌باشد. قله آزادکوه تقریباً در میانه جاده بلده قرار گرفته است که دو جاده مهم و اصلی شمال، یعنی هراز و چالوس را به هم متصل می‌کند .
مسیر اول روستای وارنگه رود – قله آزادکوه – روستای کلاک بالا
مسیر دوم روستای نسن – قله آزادکوه – روستای کلاک بالا
مسیر سوم روستای کلاک بالا – گرده شرقی – قله آزادکوه – روستای کلاک بالا
از اونجا که من بارها دو مسیر اول و دوم رو رفته بودم ، اینبار مسیر سوم که چالش سنگ رو داشت و مسیر گرده ای بود رو انتخاب کردم . مستقیم طبق عادت قبلی رفتم سراغ گزارش های این برنامه تا کمی مسیر رو تو ذهنم آنالیز کنم . گزارش ها حاکی از مسیری سخت و چالشی داشت و از اونجا که مسیر دست به سنگ و تیغه ای بود ، کاملا با روحیه من سازگار بود !!
جمعه ساعت 4 صبح در محل قرار همیشگی باشگاه جمع شدیم وبه سمت روستای کلاک بالا حرکت کردیم . از اونجا که با تیم روستای نسن هم مسیر بودیم ، در روستای نسن توقفی کوتاه داشتیم . باید خودروهای تیم نسن رو هم با خودمون به روستای کلاک می بردیم چون هر سه تیم در انتها به روستای کلاک بالا می رسیدند . ساعت 6:15 به روستای کلاک بالا رسیدیم . دو ساعت از روشنایی هوا گذشته بود . روشنایی هوا در برنامه های کوهنوردی یعنی
” جان ” !
به سرعت تیم گرده آماده حرکت شد و در ساعت 6:30 قبراق و سرحال حرکت کرد .
با دو فلشی که برروی دیوار کوچه ها و تابلو با عنوان “ به طرف قله آزاد کوه” نشانه گذاری شده در مسیر قله قرار گرفتیم که در ابتدا ماشین رو و در ادامه مالرو بوده و تمام در کنار نهر آب ( یا به عبارتی رود کوچکی) امتداد می یابد.
در امتداد این راه از میان مزارع و درختان عبور کرده و تقریبا در قسمت پایانی مزارع از نهر آب رد شده و به ابتدای قسمت دیگر (شرق) آن رسیده و در مسیری کاملاپاکوب و مشخص در مسیر منحصر به فرد و منتهی به گردنه چورن و قله قرار گرفتیم .
هوای بسیار مطبوع و خنک بهاری ، بلبل و پرندگان در حال خواندن آواز ، صدای رودخانه حاصل از ذوب شدن برف های زمستان گذشته ، دامن کوه و دشت به رنگ زیبای سبز بهاری ، هوش از سر همه ما برد !
همه چی نوید یک برنامه ناب رو می داد . یک ساعت از زمان شروع حرکت ما گذشت و ساعت 7:30 از ارتفاع تقریبی 3100 متر از پاکوب مسیر نرمال جدا شدیم و در جهت غرب و جنوب غربی ادامه مسیر دادیم . مسیر پاکوب خیلی قوی ندارد چون به ندرت از مسیر گرده آزادکوه صعود میشه . مسیر پرشیب و نفس گیر همراه با گل و لای ، امان تیم ما رو بریده بود . زمان صبحانه بود ولی کل تیم خوردن صبحانه رو رد کرد چون خوردن صبحانه همانا و سنگین شدن معده و جسم همانا !! شیب تند همراه با گل باعث سنگین شدن کفش ها می شد . مسیر طاقت فرسایی رو پشت سر گذاشتیم و تا زیر دیواره و گرده شرقی یه نفس رفتیم . ساعت 9 زیر دیواره نشستیم . با خوردن صبحانه جان تازه ای گرفتیم . بوی قهوه و چای کوهی بچه ها ، فضا رو پر کرده بود ، هوا خنک و عالی ، زیبایی وصف ناپذیر طبیعت و تماشای روستای بسیار زیبای کلاک از اون ارتفاع روح همه ما رو جلا می داد .
ساعت 9:30 کار جدی ما تازه شروع شد . باتوم ها رو جمع کردیم ، دستکش بیس ها رو در آوردیم و داخل کوله گذاشتیم . طناب انفرادی و کارابین پیچ ها رو دم دست گذاشتیم که در صورت نیاز دسترسی فوری به آن داشته باشیم . در این فصل بد نیست یه کلنگ همرا تیم باشه که ما همراه داشتیم . سنگنوردی شروع شد !! توی گزارش ها خونده بودم دو جای مسیر کراکس داره ، البته باقی مسیر هم عبور از تیغه هاست . عذرخواهی بابت استفاده از کلمه ” کراکس ” چون معادل فارسی نداره یا بهتره استفاده نشه .
از مسیر – دیواره مانند – و سنگی که البته کمی هم یخ زده بود خودمون رو به خط الراس رسوندیم . یه تیم چهار نفره دیگه هم توی همین مسیر بود . حال و احوال کردیم و ادامه دادیم . این فرم گرده ها و مسیر های تیغه ای رو قبلا بارها توی خط الراس های مختلف مثل دوبرار و مسیر سه کنج به زرین کوه و غیره تجربه کرده بودم . تقریبا همون بود . مسیر ریزشی همراه با سنگ های تیز و برنده . گیره های مسیر غیر قابل اعتماد . تمام گیره ها رو اول امتحان می کردیم بعد روی اون وزن خودمون رو می انداختیم که غیر از این راهی نداشتیم !!.
ترس !! یک احساس عاطفی . این دقیقا همون چیزیه که باعث پیشرفت ما در کوهنوردی میشه . فرار از مواجهه شدن با ترس شما رو تبدیل به یه طبیعت گرد معمولی میکنه .
و باید با اصول سنگنوردی آشنا باشید .
توی مسیر همه تکنیک های سنگنوردی رو به کار بردیم ، یه جورایی همشون رو مرور اجباری کردیم 🙂 گیره های ناخونی ، پینچ باز – بسته ، گیره اصطکاکی ، گیره مشتی . پاشنه ، لاخ …..
تیم پر قدرت و عالی پیش میرفت . هیجان به اوج خودش رسیده بود و من در حالت ” پرواز ” .
آدرنالین و هیجان و ترس همه ما رو تشنه کرده بود . ساعت 11 نشستیم . ارتفاع تقریبا 4000 متر . یه کراکس رو رد کرده بودیم و یه کراکس دیگه مونده بود . آب و میوه و تنقلات نوش جان کردیم . نفس ها رو چاق کردیم و جانی تازه گرفتیم . کراکس دوم در حقیقت توی دلش چندین کراکس هست !.
خیلی باید در این فصل دقت کرد چون سنگها به واسطه ذوب شدن برف ها یا خیس شده یا هنوز یخ زده هستند . در جاهایی از مسیر باید فرود بیایید و دوباره مسیر گرده ای رو صعود کنید که چندین و چند بار تکرار شد . در جاهایی از مسیر سنگچین هایی توسط کوهنوردان به صورت دستچین ساخته شده بود و اونجاهایی هم که نبود و ممکن بود باعث سردرگمی کوهنوردان دیگر بشه ، من سنگچین درست کردم . برنامه زمستونه این مسیر با توجه به سختی مسیر و ریزشی بودن و تیغه ای بودن به نظر جزو برنامه های شاخص میاد و البته دو روزه . برای زمستون جایی برای زدن چادر تقریبا نیست ، بیواک کردن با چادر ناجی به نظر بهترین گزینه هست .
تیم ما وسواس خاصی داشت ، یعنی سرپرست برنامه ، که کاملا از روی تیغه و لبه خط الراس حرکت کنیم و این برنامه رو اجرا کنیم . چه خاطره ای شد این برنامه برای من و به یادگار . داستان درگیری با سنگ و گرده و تیغه ها تا خود قله با شماست . ارتفاع رو روی ساعتم دوباره بررسی کردم ، تقریبا 4300 متر بود . و این نوید رسیدن به قله رو میداد . ساعت 11:55 تیم پر قدرت باشگاه سرکچال به قله آزاد کوه رسید . صدای شوق و شور و شادمانی تیم ، فضا را پر کرده بود .
عکس ها با قله گرفته شد و با پرچم باشگاه عکسی به یادگار . ساعت 12:30 تیم به سمت ” گردنه چورن ” سرازیر شد . از دور تمام تیم ما چشم به راه برای دو تیم دیگر از باشگاه سرکچال بود . اولین دیدار با دونفر از تیم روستای وارنگه . کلی خوش و بش کردیم و آرزوی موفقیت برای اونها کردیم . در مسیر برگشت با هماهنگی آقای خلیل آبادی چند نفر از تیم نرمال که در گردنه چورن نشسته بودند را به همراه خود به روستا برگردوندیم . روی گردنه چورن که ارتفاع تقریبی 3800 متر رو نشان می داد ناهار میل کردیم و بعد از صرف ناهار به سمت روستای کلاک حرکت کردیم . تقریبا نیمی بیشتر از مسیر برگشت روی برف چاله ها و یخچال ها بود که بچه ها یه برف بازی حسابی کردند و روی آن سر می خوردند . قسمت هایی از مسیر هم نیاز به برفکوبی داشت که انجام شد . از گردنه تا خود روستا چالش دیگری نیست و مسیر نرمال کوه پیمایی است .
ساعت 16:20 کل تیم گرده شرقی و تعدادی از تیم روستای نسن به روستای کلاک بالا رسیدیم . و به سمت تهران حرکت کردیم .
و برنامه زیبای گرده شرقی آزادکوه با تمامی چالش های اون اتمام رسید و همگی صحیح و سالم به خانه برگشتیم. گزارش باشگاه سرکچال
تهیه کننده : کاوه فکور

به نام آفریدگار هر قله که از بند آزاد است

قله آزادکوه-از روستای نسن
۱۹ اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۴
سرپرست: ندا قدس نیا
کمک سرپرست: مهتاب حیدری
مربی: غلامرضا خلیل آبادی

روستای کلاک مسیری هست که معمولا برای صعود آزادکوه انتخاب می‌شود. اینبار تصمیم گرفته شد مبدا برنامه روستای نسن باشد(پیمایش خیلی بیشتری نسبت به روستای کلاک دارد). جاده چالوس، ورود به فرعی بلده (بعد از تونل البرز) و ادامه تا نسن. ساعت ۶:۱۵ صبح. با حرکت از کنار رودخانه، در جهت مخالف آب، دقیقا منتها الیه جنوب روستا، پاکوبی آغاز می‌شود که در میان دره امتداد می یابد و در طی حدود سه ساعت ارتفاع به نرمی از ۲۶۵۰ تا ۳۲۰۰ افزایش پیدا میکند. و بدون هیچگونه درگیری با سنگ یا چالش، به جایی می‌رسد که دره تقریبا تمام می‌شود و باید تغییر جهت داد و با حرکت تراورسی غرب به شرق همزمان افزایش ارتفاع داشت تا گردنه چورن. بعد از گذر از چند یال، زین اسبیِ گردنه و کوهنوردانی که از آنجا تا قله در حال صعود هستند قابل رویت می باشند.‌ بعد از حدود دو ساعت به گردنه رسیدیم. تعدادی از دوستان در گردنه چورن ماندند و بقیه به تناوب بر حسب آمادگی جسمی به سمت قله حرکت کردند و در مجموع ۱۷ نفر صعود کردند. اولین نفرات در ساعت ۱۳:۲۰ و آخرین نفر در ساعت ۲:۴۵ به قله آزاد کوه (۴۳۵۵ متر) رسیدند.
برای فرود، بعد از گردنه چورن، روستای کلاک را در پیش گرفتیم که زودتر برسیم. پاکوب نرمال بالای دره، جنوب غرب به شمال شرق را ادامه دادیم تا روستا. 
گزارش: ندا قدس نیا

۱.ندا قدس نیا (سرپرست)
۲.مهتاب حیدری (کمک سرپرست)
۳.غلامرضا خلیل آبادی ( مربی)
۴.محمد جهانبخش
۵.حسن مرادکرمی
۶.یعقوب سعیدی
۷.احمد مظفری نژاد
۸.شهرام مرعشی
۹.علی منصوری
۱۰.مختار راهی
۱۱.مارال ابوالحسنی
۱۲.منصور پرمهر
۱۳.نسرین شاه پسندی
۱۴.مونا ابراهیم نژاد
۱۵.آریا توکلی
۱۶.داراب حیدری
۱۷.سمیرا ارشدی
۱۸.مهدی صادق زاده
۱۹.سجاد اسماعیلی
۲۰.رستم اورمزدی
۲۱.زهرا دانشور
۲۲.علی اصغر دانشور
۲۳.ملیحه دده بیگی
۲۴.مریم حیدری
۲۵.محسن خجسته

بنام خالق كوههاى استوار
روز جمعه 19-2-1404
صعود به قله ازاد كوه از وارنگه رود
پس از گذشتن ده دقيقه از جاده ديزين از سمت چالوس وارد روستاى زيباى وارنگه رود شديم
ساعت 5صبح برنامه با چهار نفر به سر قدمى اقاى بيك محمدى شروع شد
پاكوب مشخص كه بر خلاف جهت رودخانه وارنگه رود ادامه مى يابد كه سرچشمه هاى اصلى سد كرج ميباشد كه صداى دلنشنين رودخانه در فضاى ارام در صبح زيبايى هاى دشت را دوچندان مى كند
ساعت 5:45 دقيقه به اول دره شيركمر رسيديم بسمت محيط بانى حركت كرديم
و ساعت 7به محل محيط بانى رسيديم
و پس از يك ربع استراحت بسمت گردنه سوتك حركت كرديم كه پاكوپ مشخص در سمت شرقى محيط بانى دارد كه سمت راست كوه خرسلك و سمت چپ سوتك كوچك نمايان هست ساعت 8:15دقيقه گردنه سوتك بزرگ بوديم كه سمت راست يالى كه پوشيده از برف بود را حركت كرديم سپس با مقدارى فرود كه بسمت خط الراس در حركت بوديم كه با حجم انبوه برف مواجه شديم كه امكان حركت بسمت خطالراس را نمى داد ساعت نزديك 9براى صبحانه توقف كرديم و با تصميم و مشورت سرپرست بسمت دره پايين ازاد كوه فرود امديم و يك صعود نفسگير از انتهاى دره حركت كرديم و ساعت 11:26دقيقه گردنه چورن رسيديم و پس از نيم ساعت استراحت ساعت 1بعدظهر به قله ازاد كوه رسيديم كه مجموع پيمايش شده 29 كيلومتر
نكته مهم اينكه مسير وارنگه رود به ازاد كوه در اواخر تيرماه به بعد صعود شود
سرپرست ارسلان بیگ محمدی
علی رضایی کمک سرپرست
اباذر رضایی مربی
محمد مینایی