صعود به قله سبلان از روستای آلوارس
پنج شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۳

دمی وصف دلبرانه ها:
سبلان در زیبایی چه کم از عروس ایران سهند دارد! این بار سبلان به تمام معنا در قبای عروس بود. آسمون آبی مزین به تکه های ابر. در تمام طول مسیر به پشت که نگاه می انداختی جنگل مه مثل دامنی سپید دور تا دور کوه بود. همون ابتدای مسیر که از جاده به دامنه ها پناه بردیم،‌ سنگهای کوچک و بزرگ خوش تراش مانند درختان باغ جا به جا با فاصله کاشته شده بودند، هر کدام با شمایلی که در ذهن تو میگذشت. بعد از شیب شن اسکی به خود که آمدیم دیدیم سنگهای غول پیکر به سان اجداد کوهستان، راست قامت و مقتدر منطقه را نگهبانی می‌کنند و تو را به بالا می‌خوانند. بالاتر شگفت انگیزتر. و در نهایت دریاچه ای آبی و آرام. انعکاس آبی آسمان را هم به آن اضافه کن. با دُورچینِ برف. و جنبش شورانگیز کوهنوردان که منتظرانِ این فصلند برای بار عام…

گزارش صعود:
پس از گذر از اردبیل و سرعین، تابلوها به سمت روستای آلوارس رهنمون می شوند. حدود یک ربع پس از خروج از روستا، همچنان تا بعد از پارکینگ پیست اسکی آلوارس، می شود با ماشین ادامه داد. گوسفندسرا و چند چادر محلی در آنجا وجود دارد. از آنجا به بعد جاده خاکی کمی نامساعد است و بهتر است با نیسان ادامه داد (البته از همانجا می‌شود بدون وسیله نقلیه استارت صعود را زد، که حدود یک و نیم تا دو ساعت به مسافت اضافه می شود). یکی از همنوردان (آقای ایوب سعیدی) از پیست اسکی آلوارس به صورت انفرادی به قله های هرم ۱و۲و۳ صعود کرد. از قبل با دو دستگاه نیسان هماهنگ کرده بودیم‌. تقریبا نیم ساعت بعد، ۷ صبح به گوسفندسرای دوم (قره مسجد) رسیدیم(جاده همچنان مقداری ادامه دارد اما ماشین ها نهایتا تا گوسفندسرا میروند) و ده دقیقه بعد ۳۱ نفر کوله به دوش آماده حرکت بودیم. مسیر تقریبی جنوب شرق به شمال غرب. ترجیح دادیم از کنار همان مقدار جاده ای که مانده بود وارد تپه هایی با شیب ملایم شویم و از میان سنگهای کوچک و بزرگ که در پهنه پیش روی، سرتاسر زمین پخش بودند حرکت کنیم تا به ابتدای پاکوب شن اسکی برسیم. آنجا به سه گروه تقسیم شدیم.‌ ۵ نفر سرعتی شیب شن اسکی را بالا رفته و در ارتفاع ۴۱۰۰ به شرق تغییر جهت دادند تا کم کم روی گرده های سنگی قرار بگیرند. تیم دوم متشکل از ۱۲ نفر از یال صخره ایی غربی موازی مسیر شن اسکی (مسیر نرمال صعود) به سمت قله ادامه مسیر دادند و ۱۴ نفر مسیر شن اسکی را تا انتها در پیش گرفته و سپس با رسیدن به زیر گرده سنگی، بیشتر به غرب متمایل شده (محل تقریبی برخورد با تیم دوم) و با عبور از میان پاکوب شن اسکی مشخص و گاهی تکه سنگ ها، تا قله ادامه دادند. قبل از رسیدن به این قسمت یکی از همنوردان از ادامه صعود انصراف داد و به گوسفندسرا برگشت. تیم سرعتی پس از عبور از میان گرده سنگی در ۱۱:۲۰ دقیقه موفق به قرار گرفتن در کنار دریاچه بدون یخ‌زدگی روی قله شدند. نفرات تیم دوم و سوم هم به تناوب به قله رسیدند و تا ۱۳:۳۰ تمامی نفرات، پس از گذر از کنار سنگ زیبای محراب، روی قله حضور داشتند. پس از نیم ساعت لذت بردن از منظره زیبای دریاچه و هوایی بسیار مساعد، در ۱۴ فرود را از مسیر نرمالِ برگشت به آلوارس (مسیر صعود تیم سوم) آغاز کردیم. تمام مسیر شن اسکی بود و میشد در زمان کوتاهی به گوسفندسرا رسید. اولین نفرات ساعت ۱۶:۱۵ و آخرین نفرات در ۱۷ به گوسفندسرا رسیدیم و مسیر مشابه رفت، نیسان و سپس ماشین شخصی را طی کردیم تا به روستای آلوارس رسیدیم.
موردی که قابل توجه است، اشتباه صعودکنندگان از مسیر شابیل است که به جای برگشت به سمت شابیل، به خطا وارد مسیر فرود آلوارس می شوند. هنگام فرود باید دقت کرد کمی پایین تر از سنگ محراب، عرصه وسیعی وجود دارد که با تابلوهایی جهت مسیر شابیل و آلوارس را مشخص کرده و کمی انحراف به راست آلوارس و به چپ شابیل را رهنمون می شوند.

طبق رسم بیشتر صعودکنندگان به قله سبلان، همان شب تنی به آب یکی از استخرهای آبگرم طبیعی سرعین زدیم و پس از خوابی راحت در منزل آقای صبوری ( با تشکر از هماهنگی برای نیسان و آماده بودن ماشین ها طبق ساعتِ قرار، تلفن09351169134) صبح جمعه به سمت تهران حرکت کردیم.
گزارش: ندا قدس نیا

۱. مجید الهی (سرپرست)
۲. ندا قدس نیا (کمک سرپرست)
۳. غلامرضا خلیل آبادی (مربی)
۴. شهرام مرعشی (مربی)
۵. محمدباقر مکی (مربی)
۶. حسن مرادکرمی
۷. منصور پرمهر
۸. نسرین شاه پسندی
۹. سهیل خیراله زاده
۱۰. اباذر رضایی
۱۱. علی رضایی
۱۲. احمد مظفری نژاد
۱۳. پروین جاوید
۱۴. پریسا بی مثل
۱۵. پیمان کمیجانی
۱۶. داراب حیدری
۱۷. زینب شیرکول
۱۸. زینب کاظمی
۱۹. سعید هاشمی
۲۰. شهریار زیودار
۲۱. اشکان صالحی
۲۲. اکرم موحد
۲۳. فریبا امینی
۲۴. مریم عزیز زاده
۲۵. منصوره کریمی
۲۶. مهدی باقربیگی
۲۷. سعید روستایی
۲۸. یعقوب سعیدی
۲۹. محمد پندآسا
۳۰. امیر ابراهیمی
۳۱. حسین شوندی
۳۲. ایوب سعیدی