در صبحگاهی بهاری به همراه ۱۱ نفر از همنوردان از روستای زیبای ایگل و از کنار رودخانه زیبای ایگل صعودی دیگر را آغازگر شدیم. از میان کوچه باغ ها در مسیری گام گذاشتیم که منتهی به آبشار زیبای ایگل می شود .
در کمتر از یکساعت به آبشار های ایگل رسیدیم .آبشار اصلی را بازدید کردیم و چند عکس به یادگار گرفتیم و دو نفر از همراهان در کنار آبشار ماندگار شدند و ما بهمراه ۹ نفر از همنوردان از کنار آبشار دوم که در ضلع شرقی این منطقه قرار دارد ادامه صعود دادیم .بعد از حدود نیم ساعت پیمایش به بالای آبشار رسیدیم و در کنار آبشار به صرف صبحانه پرداختیم .ارتفاع حدودا ۲۴۰۰ را نشان می‌داد و منطقه تقریبا پوشیده از برف بود . بدلیل اینکه مسیری جدید را برای صعود به قله انتخاب کرده بودیم و شناختی از مسیر نداشتیم من و آقا مجید کمی زودتر از همنوردان جدا شدیم و به شناسایی مسیر پرداختیم. از ابتدا احساس کردیم که برف سفت و بعضا یخ زده میباشد و سعی کردیم از مسیری صعود کنیم که درگیری با یخ و سرخوردگی نداشته باشیم هرچند در چند نقطه درگیری با سنگ و یخ هم داشتیم اما بعد از حدودا دوساعت خود را به بالای یال منتهی به قله رساندیم هر چقدر بالاتر می رفتیم حجم برف بیشتر می‌شد. بدلیل پرهیز از گرفتار شدن در ریزش احتمالی بهمن با فاصله خیلی زیاد از یکدیگر صعود را ادامه میدادیم. در ساعت ۱۱:۳۰ جی پی اس ارتفاع ۳۲۵۰ را نشان می‌داد و فاصله زمانی ما تا قله حدود ۲۰ دقیقه و آخرین شیب زیر قله اما شکل ظاهری برف نشانگر انباشت برف بود و احتمال ریزش بهمن در این شیب بیشتر.با مشورت همنوردان تصمیم به صرف نظر از ادامه صعود گرفتیم و بعد از چند عکس یادگاری به سمت روستای زیبای ایگل فرود را آغاز کردیم.