گزارش صعود قله های پرچنان و میشینه مرگ
این دو قله بلند ترین قله های سمت شرق دماوند هستند و مسیر نرمال صعود از روستای لزور و دریاچه سد سیاه رود برای مشینه مرگ و روستای چرات ( cherat ) و روستای ورزنه برای پرچنان وجود دارد . برنامه ما صعود به این دو قله در قالب یک برنامه بود و برنامه با بررسی نقشه های هوایی و سه بعدی و ترسیم بهترین مسیر ممکن برای صعود به دو قله روی نقشه آغاز شد . مهمترین چالش مسیر نبودن هیچ گزارش صعود به این دو قله از مسیر ترسیم شده ما بود و به توجه به ناشناخته بودن برنامه، از نظر تایم و آب و مواد غذایی و تجهیزات لازم کمترین ریسک را کردیم و با بیشترین امادگی برنامه را استارت زدیم. پنج شنبه ساعت 6 صبح روستای لزور بودیم و ساعت 8 برنامه از کنار کمپ عشایری نزدیک سد سیاه رود شروع کردیم و بعد 4 کیلومتر پیمایش به محل کمپ در یک چمنزار زیبا بالای گردنه بین دو قله رسیدیم. بعد برپایی چادر با کوله های سبک ساعت 10 به سمت یال غربی پرچنان حرکت کردیم و با سرعت خوب ساعت 12 قله بودیم و ساعت 2 بعد 14 کیلومتر پیمایش به محل کمپ رسیدیم و قصد صعود میشینه مرگ را داشتیم که با رعد برق شدید و باران مواجه شدیم و با توجه به قرار گیری چادر ها در محل مرتفع و چمنزار خیس چند ساعتی مهمان سیاه چادر عشایر مهمانواز سنگسری در دامنه غربی پرچنان شدیم و بعد رسیدن به چادر های خودمون بارندگی تا نیمه های شب ادامه پیدا کرد . جمعه صبح ساعت 8 بعد یک شب مانی در هوای بارانی و در یک هوای بهاری در دل تابستان از یال شرقی میشنه مرگ قله را ساعت 10 صعود کردیم و ساعت 12 با جمع کردن چادر ها به سمت تهران حرکت کردیم .
با تشکر از همه همنوردان که با توان بالا و وقت شناسی باعث شدند برنامه با توجه به بارندگی شدید جلوتر از زمانبندی به پایان برسه. این صعود تقدیم به عمو غلامرضا خلیل آبادی عزیز و باشگاه کوهنوردی سرکچال
نفرات شرکت کننده در برنامه :
محمد ایرانشاهی – احمد ایرانشاهی – مریم خداکرمی – رضا جهانی – مینا مبرهن گزارش نویس: محمد ایرانشاهی
به شخصه از آقای محمد ایرانشاهی تشکر میکنم بابت برنامه ریزی خوب این برنامه، و از همراهان خوبم احمد ایرانشاهی رضا جهانی و مینا مبرهن عزیز، امیدوارم صعودهای بیشتر و بهتر در کنار هم داشته باشیم ، و تشکر ویژه از استاد گرامی آقای غلام رضا خلیل آبادی عزیز که کوهنوردی رو در کنار ایشان یادگرفتم و مهارت کسب کردم با صبوری و اخلاق خوبشان و به این نقطه ای که هستم رسیدم به لطف خدا،،،