یک نظر

1. ناشناس 8 بهمن 1401 در 11:55 ق.ظ پاسخ

   با سپاس فراوان از مربیان و سرپرستان باشگاه و همنوردان گرامی
   بسیار روز خوبی بود.

   پس از صبحانه و در نیمه ی راه رسیدن به قله ی خاتون بارگاه،دیگه بچه ها پخش و پلا شدن ، طوری که نزدیک قله معلوم نبود کی رفته ، یا کی برگشته و کنترلی روی همنوردان گروه نبود.

   طوری که یکی از همنوردها به تنهایی نزدیک قله در حال صعود بود که فکر میکرد آقای خلیل آبادی و دوستان از همین مسیر برمیگردن و قصد ادامه ی مسیر به سمت قله رو داشت تا با اونا برگرده،دررحالیکه هیچکس تو قله نبود و ما آخرین کسانی بودیم که از قله برگشتیم و هوا هم شدیداً مه آلود شده بود،
   خلاصه با اصرار یکی دیگه از همنوردهای مهربون و زبده، راضی شدن با ما برگردن ، و با ما فرود اومدن. اگه این همنورد مهربون و با سابقه ی ما اصرارنمیکرد و ایشون تنهایی به راهش ادامه میداد ممکن بود اتفاق بدی براشون بیافته .

   1. غلامرضا خلیل آبادی نویسنده8 بهمن 1401 در 2:47 ب.ظ پاسخ

      سلام و عرض ادب از شما جناب نوری عزیز. بارها به دوستان تذکر داده شده هیچوقت به تنهایی کوهنوردی نکنید مخصوصا در زمستان . هیچ اشکالی ندارد هر کوهنوردی به اندازه توانایی خودش کوهنوردی کند . متاسفانه بعضی از کوهنوردان وقتی احساس خستگی می‌کنند به حرف سرپرست گوش می‌کنند و توقف می‌کنند ولی بعد از چند دقیقه که چیزی می‌خورند و استراحتی می‌کنند با این احساس که حالم خوبه تنهایی اقدام به صعود می‌کنند.

2. علی خان 8 بهمن 1401 در 6:02 ب.ظ پاسخ

   بسیار زیبا

   1. غلامرضا خلیل آبادی نویسنده8 بهمن 1401 در 10:26 ب.ظ پاسخ

      ممنون از شما عزیز