صعود قله دماوند از روستای گزانه – 12 الی 14 امرداد 1402

گزارش صعود قله دماوند از روستای گزانه
مسافت پیمایش از روستای گزانه تا قله ۲۳کیلومتر
ارتفاع صعود شده ۴۰۱۶متر
روستای گزانه در میان مسیرهای صعود به دماوند(۱۶مسیر)،پایینترین ارتفاع را دارد(۱۷۸۰متر) و همچنین طولانی ترین مسافت.
مسیر گزانه در ارتفاع ۴۳۰۰به جانپناه تخت فریدون می پیوندد.ویژگیهای منحصر به فرد این مسیر،وجود باغها و رودخانه و چشمه ها و دیدن دره مخوف یخار و از همه مهمتر،بکر و خلوت بودنش می باشد. اجرای این برنامه ،نیاز به اشراف به منطقه،مسیریابی و آمادگی بدنی دارد.
شرح برنامه:ساعت ۵ عصر پنج شنبه ،۱۲مرداد۱۴۰۲،به همراه دو نفر از همنوردان،راهی رینه شدیم.ماشین را در پارکینگ رینه پارک کردیم و با تاکسی به سمت روستای گزانه راهی شدیم.با کوله هایی سنگین پیمایش را ساعت ۵:۳۰عصر آغاز کردیم.از کوچه جنب مسجد به کف رودخانه تلخ رود رسیدیم با آبی گل آلود که حاصل ذوب یخهای مخوف دره یخار است.از روی رودخانه عبور کردیم و از سمت راست از کنار باغهای قدیمی عبور کردیم و وارد پاکوب شدیم.شیبی و ملایم و زیگزاگ داشت .تابلوهای کوچکی که جهت قله دماوند را نشان میداد در طول مسیر برایمان جالب بود!
در ارتفاع ۲۲۰۰به چشمه رسیدیم وودردادامه مسیر،در ارتفاع ۲۷۰۰به چشمه استله سر و گوسفند سرا رسیدیم.ازینجا به بعد تابلوها هم تمام شدند!.کمپ زدیم و شب مانی کردیم.شب تا صبح صدای ریزش سنگ های دره یخار به گوش می رسید.روز بعد،جمعه، ساعت ۴ صبح ،از چشمه آب برداشتیم و مسیر را ادامه دادیم.
به دل یالی رسیدیم که مرز بین دره یخار و ناندل می باشد.باید روی یال میرفتیم.شیب بسیار تند از نوع شن اسکی که با کوله های سنگین ،بسیار طاقت فرسا بود.
صخره های مخوف بالای سرمان،نشانه قله منار هستند.قله منار با ارتفاع ۳۷۳۰متر را صعود کردیم و روی یال قرار گرفتیم.حدود ساعت ۸ صبح ،قله مازیار با ارتفاع ۴۳۲۰را صعود کردیم که در واقع ،جنوب شرق جانپناه تخت فریدون و حدود ۲۰۰متری آن واقع شده است.
.هوا صاف و آفتابی ،بدون باد بود و قله دماوند در دور رخ نمایی میکرد.
ساعت ۱۱صبح ،به تخت فریدون رسیدیم.تجدید قوایی کردیم،آب برداشتیم و ساعت ۱۲ به سمت قله دماوند به راه افتادیم.مسیر شمال شرقی پاکوب مشخص دارد ولی باید احتیاط کرد که از مسیر منحرف نشد،بخصوص در فصل سرما،چرا که
شیب های تند و سنگلاخی دارد که مرز بین دره مخوف یخار و شاخه های یخچال دوبیسل می باشد.مسیر نسبت به سالهای قبل ،برف کمتری داشت و بدلیل گرمای شدید هوا،مسیر تقریبا خشک بود و تنها درارتفاع ۵۴۰۰برف مشاهده می شد.چالش اندگی با شن اسکی یخ زده داشتیم و مجبور شدیم دوباره مسیر را به پایین بیاییم و برفها را دور بزنیم که انرژی زیادی ازمان گرفت..رگبار پراکنده ای همراه با بارش برف خفیف داشتیم که به سرعت جابش را به تابش افتاب داد. ساعت ۶:۳۰ عصر توانستیم قله دماوند را صعود کنیم ، هیچکس روی قله نبود و دمای هوا به سمت سرما می رفت . عکس گرفتیم و از جبهه جنوبی با سرعت سرازیر شدیم . با خستگی مفرط و کوله های سنگین ، مسیر شن اسکی را در شب به سختی پیدا میکردیم و تاریکی مطلق و نبودن کوهنورد در کل مسیر کار را سختر کروه بود. ساعت ۱۰ شب به بارگاه رسیدیم . شب مانی کردیم و صبح تا پارکینگ رینه پیاده برگشتیم و بدین ترتیب در ساعت ۸ صبح شنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۲ برنامه به اتمام رسید.
گزارش : الهام احتشام

اشتراک‌گذاری

یک نظر

  1. فرید اردیخانی پاسخ

    با درود
    و شادباش صعود توانمندانه تان.
    دست مریزاد
    اگر گزارش تان را با تصاویر مسیر صعود همراه می کردید، جالب‌تر و از سوی دیگر، آگاهی دهنده تر می بود.
    یک پرسش اینکه آیا مجبور به استفاده از ابزار فنی د. این مسیر شده اید؟
    👌🙏
    با اینحال، پاینده باشید و سربلند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×