صعود مستقل همنوردان به قله تفتان

بنام خالق کوهستان
گزارش صعود به قله تفتان ۲۴ آذر ۱۴۰۲
ارتفاع پای کار 2493
باشگاه کوهنوردی سرکچال
وضعیت آب و هوا: آفتابی و همراه با وزش باد سرد
تعداد همراهان: 6 نفر
کوه تفتان با ارتفاع ۳۹۴۱ متر از سطح دریا یکی از بلندترین کوه های جنوب شرقی ایران محسوب می‌شود که در ردیف آتشفشان‌های فعال جهان قرار دارد. قله آتشفشانی این کوه برای آخرین بار نزدیک به ۷,۰۰۰ سال پیش فوران کرد و پس از آن خاموش بوده است. کوه تفتان در جنوب شرقی ایران، در استان سیستان و بلوچستان و در ۲۰ کیلومتری شمال شهر خاش قرار دارد. کوه تفتان با وجود ارتفاعی که دارد، به‌دلیل قرار گرفتن در منطقه‌ای با اقلیم گرم و خشک، در دوره‌های کوتاهی از سال پوشیده از برف و یخ می‌شود. پوشش گیاهی دامنه‌های کوه تفتان شامل درختچه‌های کوهی، ارژن، بادام کوهی، گز، سیه چوب و بوته‌هایی مانند آویشن، کاسنی، ریواس و پونه می‌شوند. گرگ و شغال نیز از حیوان‌های این منطقه هستند. دسترسی به قله از طریق جاده اصلی خاش-زاهدان و روستای کوشه امکانپذیر است.
اصلی ترین چالش این برنامه  مسافت می باشد چرا که میبایست حدود 3500 کیلومتر رفت و برگشت رانندگی کرد. گروه ما عصر چهارشنبه مورخ ۱۴۰۲/۰۹/۲۲ ماجراجویی خود را به سمت قله تفتان آغاز کردیم. ساعت حدود 17 عصر بود که از عوارضی جاده تهران-قم راه افتادیم و پس از گذر از شهرهای کویری و مرکزی پس از 20 ساعت به شهر زاهدان رسیدیم که تقریبا همان چیزی بود که در ذهنمان متصور بودیم. شهری دارای بیشترین محرومیت و کمبود با مردمانی مهربان و دوست داشتنی. پس از استراحت مختصر و صرف ناهار با دوستان تصمیم گرفتیم که در چهارراه رسولی که دارای مراکز خرید متنوع و جذابی برای کوهنوردان می باشد مشغول خرید های مورد نیاز خود شویم.
پس از چند ساعت اتراق در شهر، بالاخره در جاده زاهدان به خاش به سمت قله و پای کار و اردوگاه تفریحی دره گل راه افتادیم. از زاهدان به سمت خاش پس از حدود 130 کیلومتر  می‌توان به خروجی روستاهای تمندان و کوشه رسید. از سر جاده تا دو راهی که سمت راست آن تابلوی اردوگاه را نشان می‌دهد حدود ۲۰ کیلومتر، و از دو راهی تا اردوگاه ۸ کیلومتر راه پیش رو است.
بالاخره حدود ساعت 20:30 به محل اقامت رسیدیم. متاسفانه اقامتگاه نه آب داشت و نه خبری از سیستم گرمایشی بود و اصلا پیشنهاد نمیشود بابت اقامت این مکان را انتخاب نمایید. پس از اسکان در محل ذکر شده مختصر شامی میل نمودیم و مقرر شد صبح ساعت 4:30 بیدار شویم و یک ساعت بعد استارت بزنیم. صبح با صدای زنگ گوشی بیدار شدیم اما به علت وزش باد و بارندگی مجبور شدیم نیم ساعت با تاخیر برنامه را شروع کنیم بنابراین راس ساعت 6:00 استارت زدیم.
پس از عبور از پناهگاه دره گل و رودخانه به ابتدای دره منتهی به قله رسیدیم که سرعت باد کمتر شده بود و هوای مه آلودی رو مشاهده کردیم. ابتدای مسیر دشواری خاصی نداشت و پس از تقریبا یک ساعت پیمایش به قسمت صخره ای دره رسیدیم که به علت خطر ریزش سنگ باید به سرعت از ان رد می شدیم. هم زمان گروه های دیگری را در طول مسیر میدیدیم که زمان را برای صعود مناسب دیده بودند.مسیر صعود سختی خاصی نداشت و در طول مسیر پاکوب کاملا مشخص بود. به علت بارش شب قبل، از میانه راه شاهد سفید پوش شدن مسیر بودیم. در ادامه مسیر به تخته سنگی رسیدیم که به علت یخ زدگی مسیر آن چالشی ترین قسمت صعود ما محسوب میشد. پس از عبور از تخته سنگ به مسیر خود ادامه دادیم و به ابتدای شیب منتهی به پناهگاه صبح رسیدیم که ارتفاع حدود 3000 میباشد. ساعت 9:00 به پناهگاه صبح رسیدیم که متاسفانه شاهد یک اتفاق ناخوشایند شدیم. گروهی که قبل از ما به پناهگاه رسیده بودند پس از استفاده از پناهگاه درب آن را قفل نموده و از ورود ما به پناهگاه جلوگیری کردند. علت را که از دوستان جویا شدیم عنوان کردند که  باید از قبل رزرو میکردید در صورتی که هیچ کسی اطلاع رسانی نکرده بود. دوستانی ام که بعد از ما به پناهگاه رسیدند و با وجود هوای سرد و نبود جا برای نشستن مجبور شدند بیرون از پناهگاه و در میان برف صبحانه میل کنند.
گروه 6 نفره ما پس از صرف مختصر صبحانه مسیر صعود خود را پیش گرفته و هرچه به قله نزدیک تر میشدیم حجم برف و سرعت باد و سرما بیشتر میشد. پس از گذشتن از پناهگاه صبح به یال اصلی منتهی به قله رسیدیم که به علت برف و یخ مسیر چالشی را در پیش داشتیم اما همچنان پاکوب مشخص بود حوالی ساعت 12:00 به قله تفتان رسیدیم. قله فاقد تابلو می باشد اما مشخصه بارز قله تفتان دهانه های نیمه فعال اتش فشانی ان است  که جذابیت خاصی به این قله بخشیده است. سرعت باد و سرمای زیاد باعث شد پس از گرفتن عکس های یادگاری در کمترین زمان ممکن راه برگشت را پیش بگیریم و به سمت پناهگاه صبح برویم ساعت 13:30 به پناهگاه رسیدیم و پس از صرف ناهار به راه خود ادامه دادیم و ساعت 15:30 به ابتدای دره و پناه گاه دره گل رسیدیم و صعود خود را خاتمه دادیم.
پی نوشت: مهمترین مشکلی که در سفر با آن مواجه شدیم بحث کمبود بنزین و تهیه آن بود، بنزین در زاهدان کم و خیلی گران هستش، پس از پرس و جو از مردم شهر متوجه شدیم که نمیتوانیم از جایگاه سوخت بنزین تهیه نماییم و حتما باید به صورت آزاد و کاملا سنتی بنزین رو تامین کنیم و مجبور شدیم لیتری 13000 تومان بابت هر لیتر پرداخت نماییم.

یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×