به نام او که به شکوهِ دماوند است
قله دماوند، یال غربی
۹ و ۱۰ مردادماه سال ۱۴۰۴
قرار شد ۳۲ نفر از اعضای باشگاه صعود از یال غربی دماوند را طی برنامه ای دو روزه تجربه کنیم. بعد از حدود یک و نیم ساعت حرکت از تهران، به قرارگاه پلور رسیدیم. اجازه پارک ماشینها در محوطه و استفاده از سرویس بهداشتی وجود دارد. با چند دستگاه پاترول از قبل هماهنگ کرده بودیم. ساعت ۶:۳۰ حرکت کردیم و حدود یک ساعت و بیست دقیقه بعد به آخرین جایی که ماشین قابلیت تردد داشت (پارکینگ غربی) رسیدیم. بارها را به قاطرچیانی که از قبل با آنها هماهنگ کرده بودیم تحویل دادیم و آماده حرکت در مسیری با شیب بسیار ملایم و بدون تغییر جهتِ شدیم. تیمی با سرعت بیشتر رفتند و حدود دو ساعت بعد به جانپناه سیمرغ در ارتفاع ۴۲۰۰ متر رسیدند. بقیه تیم با سرعتی بسیار کم و با فواصل استراحت کوتاه مسیر را طی کردیم تا هم هوایی بهتری داشته باشیم. نزدیک ظهر بود و فرصت کافی برای برپایی چادرها و استراحت وجود داشت. ازدحام جمعیت بسیار پایین بود. تعدادی از همنوردان جانپناه که حدود ۲۰ نفر ظرفیت دارد را برای استقرار انتخاب کردند.
ساعت خواب و خاموشیِ تیم ۸ اعلام شده بود و ۳:۱۰ صبح آماده حرکت به سمت قله بودیم. پاکوبی تقریبا مشخص تا قله. از ارتفاع حدود ۵۰۰۰ مقداری درگیری با سنگ داشتیم که به دلیل سرمای هوا بعضی قسمتها دچار یخزدگی شده بودند. آسمان اما آبی و صاف و تقریبا بدون ابر بود و سرعت باد پایین. تیم پیشرو توانستند بین ساعات ۸ تا ۸:۴۵ خود را به قله برسانند. بقیه تیم حدود ساعت ۱۰ و دو نفر آخر که با سرعتی بسیار پایین تر مسیر را طی میکردند، با نفر همراهشان در ۱۰:۳۰ و ۱۰:۵۰ روی قله بودند که بعد از ملحق شدنشان فرود را در پیش گرفتیم. بررسی ها نشان میداد که مسیر شن اسکی فرود یال غربی به جهت یخزدگی زیاد، نمیتواند ایمن باشد. پاکوبی کمی متمایل به جنوب غرب نمایان بود. یک نفر از اعضای توانمد تیم به همراه چند نفر دیگر جلوتر حرکت کرده و پس از بررسی به کل تیم علامت حرکت داده شد و نفراتی در نقاطی که مسیر تغییر جهت داشت و امکان انحراف وجود داشت منتظر می ایستادند تا تیمِ عقب تر به آن نقطه برسد بعد حرکت کنند. بیشتر مسیر شن اسکی بود که یخزدگی سطحی در بعضی قسمتها موجب کندی حرکت نفرات میشد. مدت زمان فرود نسبت به یال غربی مقداری طولانی تر شد اما در مجموع از ایمنی خوبی برای حرکت در قالب تیم برخوردار بود. چند صد متر آخر هم روی پاکوب صعود صبح قرار گرفتیم و در نهایت اولین نفرات ؟؟؟ و آخرین نفر ۴:۱۵ به جانپناه رسیدیم. هر کسی که رسید سریع چادرها و لوازمش را جمع کرد و بعد از تحویل لوازم به قاطرچی، در دسته های چند نفری عازم محل قرار با ماشین ها شدیم. یک و نیم ساعت بعد رسیدیم، بارها را تحویل گرفتیم و تقریبا ۷ عصر بود که تمام ماشین ها آماده حرکت به سمت قرارگاه پلور شدند.
پانوشت: از قرارگاه پلور دیگر نیسان برای رسیدن به پارکینگ غربی وجود ندارد و تنها گزینه موجود برای حمل و نقل، پاترول میباشد. کرایه رفت و برگشت هر نفر با پاترول هم ۱،۸۰۰،۰۰۰ تومان. ضمن اینکه اگر حتی زمان کوتاهی دیرتر از ساعت قرار با رانندگان پاترول، به محل پارکینگ غربی برسید جریمه ای هنگفت مطالبه میکنند. و متاسفانه ما که به دلیل یخزدگی و تغییر مسیر، دیرتر از موعد رسیده بودیم، با برخورد ناشایست رانندگان در اعتراض ما به عدم درک شرایط و درخواست جریمه، مواجه شدیم.
گزارش: ندا قدس نیا
۱.ندا قدس نیا(سرپرست)
۲.ابراهیم رحیم زاده(کمک سرپرست)
۳.غلامرضا خلیل آبادی(مربی)
۴.بهمن گلمحمدزاده
۵.محمد نیک آمال
۶.مهدی باقربیگی
۷.پروین جاوید نیا
۸.مهشید پزشکی
۹.فاطمه سیفی
۱۰.مریم نوروزی
۱۱.علیرضا نوری
۱۲.معصومه اسپرهم
۱۳.فاطمه غلامی
۱۴.رضا خانه سری
۱۵.کریم مردی
۱۶.غزاله علیایی
۱۷.فاطمه اسپرهم
۱۸.علی فراهانی
۱۹.درنا مسعودی
۲۰.آریا توکلی
۲۱.علی منصوری
۲۲.مصطفی احمدنژاد
۲۳.مریم حیدری
۲۴.سروش سراب هرسینی
۲۵.نرگس ابویی
۲۶.نازنین رحیمی
۲۷.فاطمه حسینی
۲۸.مجید علیخانی
۲۹.محمد کارخانه
۳۰.رضا سالاری کیا
۳۱.نازنین حاجیلو
۳۲.محمد مختاری
دیدگاهتان را بنویسید