به نام خالق صخره های ایستاده بر خاک

قله قره داغ
۱۷ مرداد ماه سال ۱۴۰۴

جاده فیروزکوه، جاده هویر، بعد از روستای مومج، روستای دهنار. تعدادی از قله های خط الراس دوبرار، از جمله قره داغ، از این روستا قابل دسترسی هستند. در قالب تیم ۴ نفره ساعت ۶ صبح حرکت را آغاز کردیم.‌ بعد از مسجد روستا از میان باغات، در جهت شمال (کمی مایل به شمال غرب) گذشتیم. مقداری پس از گوسفندسرا به دره ای با رودخانه ای کم عمق رسیدیم.‌ از میان دره حدود یک و نیم ساعت (در جهت شمال غرب) ادامه مسیر دادیم تا به یال صعود برسیم، که تقریبا یال صعود مشترک قره داغ و اسب گیرون محسوب می شود. دره سمت چپ نیز قابل صعود است، اما شیبی نفس گیر دارد. یال را در جهت شمال شرق تا به خط الراس ادامه دادیم. به اولین قره داغ، ارتفاع ۳۸۲۸ متر رسیدیم. که البته تابلو ندارد. قریب به نیم ساعت توقف داشتیم و دوباره حرکت کردیم، به شرق. از اینجا تقریبا تمام مسیر گرده ای است. دورنمایی دشوار دارد، اما در واقعیت سختی چندانی ندارد و می‌شود دست به سنگهای خوبی پیدا کرد. بعد از حدود ۴۵ دقیقه به قره داغ دوم به ارتفاع ۳۹۰۳ متر رسیدیم. البته باز هم تابلویی وجود ندارد. استراحتی کوتاه و ادامه دادیم و بعد از عبور از کنار پرتگاهها با معابر باریک و دست به سنگها با درجه سختی کمتر، بعد از ۴۵ دقیقه به تابلوی قره داغ با ارتفاع ۳۹۶۰ متر رسیدیم.‌ دقیقا از زیر قله پاکوبی متمایل به جنوب شرق به چشم می‌خورد. همان را در پیش گرفتیم. پاکوبی مناسب و بدون چالش‌. که تقریبا با همان جهت جنوب شرق و در جاهایی تراورس کامل غرب به شرق ادامه می یابد. صخره های کوتاهی در مسیر هست که از سمت چپ یا راست آنها می‌شود عبور کرد. در نهایت کنار دره ای که صبح از آنجا آمده بودیم قرار گرفتیم و از کنار رودخانه خود را به روستا رساندیم و در ساعت ۱۶ در کنار ماشین‌ها بودیم.

گزارش: ندا قدس نیا

۱.محمدباقر مکی(سرپرست)
۲.مهری بهمنی(کمک سرپرست)
۳.ندا قدس نیا(مربی)
۴.بهمن تهرانی