به نام معمار دره ها و عمارات سنگ و خاکی
صعود قله عمارت، منطقه کبوتر دره، یازدهم آبان ماه ۱۴۰۳
آبان ماه شد و منطقه کبوتردره امسال صعود قله ای تازه را میطلبید. دره های زیبا و سازه های طبیعی بی نظیر منطقه و فصل انار. قله عمارت. برای دسترسی به این قله باید ابتدا به کبوتر دره رسید، سرزمین خیال انگیزی میان گرمسار و جاده فیروز کوه. ۴:۳۰ صبح از تهران به سمت فیروزکوه حرکت کردیم. بعد از روستای جابان در سمت راست جاده، ۵:۴۵ به ورودی روستای سیدآباد رسیدیم. قبل از سید آباد یک جاده خاکی و سنگی به نام جاده گویج وجود دارد که نقشه های مسیریاب این جاده را برای رسیدن به کبوتر دره نشان میدهند و خیلی پیشنهاد نمیشود چون باید یکساعت در جاده خاکی راند تا به محمودآباد رسید. وارد سید آباد شدیم. جاده پس از چند روستا به سیمین دشت میرسد و در دوراهی باید به سمت راست، جهت غرب، تغییر جهت داد و پس از عبور از محمود آباد و دمی آقا به کبوتردره رسید. باغات انار در این فصل به بار می نشینند و می توان از محصولات انار و رب انار باغداران تهیه کرد. تعدادی از دوستان که با خانواده آمدهبودند در باغ آقای کریمی اسکان کردند و تا عصر اوقاتی را در کنار خانواده کریمی به انارچینی و پخت رب انار و گشت و گذار در آب و هوای مطبوع گذراندند. همراه بقیه اعضا، ۳۴ نفر، که قصد صعود داشتند با ماشین ادامه مسیر دادیم و حدود ۱۵ دقیقه بعد از کبوتردره، ورودی دره شور در سمت چپ جاده به چشم میخورد که با ریل قطار تلاقی دارد. کمی جلوتر ماشین ها را پارک کرده و در ۷:۴۰ وارد دره شدیم (خانواده سه نفره آقای نقیبی،با دختر کوچکشان، مسیر کف دره تا ابتدای دره فرعی ما را همراهی کردند). کف دره (در امتداد شرق) را پیمودیم و حدود نیم ساعت بعد قبل از قرارگیری روی یال صعود که با جهت شمال به جنوب از روی پاکوب به خط الراس میرسد، تصمیم گرفتیم مسیر را کمی چالشی کرده و از زیباییهای دره ی کنار یال بیشتر بهره ببریم. وارد دره فرعی شدیم و معبرهای باریک و پهن بستر رودخانه نحیف و خشک را پشت سر گذاشتیم. در چند نقطه برای عبور ایمن همنوردان از سنگهای بزرگ در میان راه، از طناب انفرادی برای حمایت استفاده کردیم. علیرغم طولانی شدن زمان پیمایش-حدود چهار ساعت با احتساب زمان صرف شده برای حمایت اعضا در نقاط چالشی، فقط در دره بودیم- زیباییهای مسیر لذت صعود را دوچندان کرد. جایی در میان مسیر یک دوراهی قرار دارد که ادامه مستقیم آن به دیواره میرسد و امکان عبور ندارد. مسیر سمت چپ را در پیش گرفتیم و در انتهای آن با بالا رفتن از تپه خاکی خود را به یال کناری یال صعود رساندیم (سه نفر از مسیر پاکوب بازگشتند). بهتر است برای پیمودن شیب اصلی تا رسیدن به بالای خط الراس، کمی به شرق حرکت کرد تا به ابتدای خط الراس شرق به غرب رسید. شیب های قبل آن در قسمت های بالایی عموما بسیار تند هستند. از بالای خط الراس کمتر از نیم ساعت تا قله راه است. اولین نفرات ۱۲:۴۰ به قله رسیدند. اتاقک فلزی نیمه ای روی این قله با ارتفاع ۲۱۸۵ متر قرار دارد. یک پاکوب واحد برای رفت و برگشت به قله وجود دارد که ما از همان برای برگشت استفاده کردیم و در نقاط مختلفی سنگچین شده است. نفرات به تناوب از ۱۶ تا ۱۷:۴۵ کنار ماشین ها بودیم و یک نفر از تیم که با سرعت کمتری حرکت میکرد به همراه یکی از نفرات قوی تیم، ۱۹:۴۵ به ابتدای دره محل پارک ماشین ها رسیدند. پس از دمی استراحت و صرف چای دودی در فضای اطراف خانه و باغ خانواده کریمی، به سمت تهران حرکت کردیم.
گزارش: ندا قدس نیا
سپاس فراوان از آقای خلیل آبادی بابت طرح برنامه عالی و کمک دوستان آقای غلامی و ایوب سعیدی در مسیریابی. و سپاس فراوان از مهمان نوازی خانواده کریمی.
۱. ندا قدس نیا (سرپرست)
۲. راحله محمدی(کمک سرپرست)
۳. غلامرضا خلیل آبادی(مربی)
۴. محمدباقر مکی (مربی)
۵. مجید زارع
۶. محمدتقی غلامی
۷. ایوب سعیدی
۸. سعید روستایی
۹.آرمین فرازمان
۱۰. بیژن ساجدی
۱۱. علی ورزنده
۱۲. حسین شوندی
۱۳. رویا تاراسی
۱۴. زهرا تعلیمیان
۱۵. کیوان ستاری
۱۶. زینب کاظمی
۱۷. شایان نریمان
۱۸. علی صالح زاد
۱۹. علیرضا نوری
۲۰. لیدا سالاری
۲۱. آیلار احمدی
۲۲. مریم نوروزی
۲۳. مریم عطارچی
۲۴. مریم بیات
۲۵. مریم نامنی
۲۶. مریم عزیز زاده
۲۷. منصوره کریمی
۲۸. مهدی صادق زاده
۲۹. مهری بهمنی
۳۰. یعقوب سعیدی
۳۱. پروین جاویدنیا
۳۲. نرگس رجایی
۳۳. جواد سادین
۳۴. شهلا توانا
با همراهی:
محمد پندآسا
راشین محمدی شادپور
مهران خوش فرجام
حمیده معماریان
آقای نقیبی و همسر و فرزند
دیدگاهتان را بنویسید