صعود زمستانه قله کلکچال (یال گرده‌ای شرقی)

به نام خداوند خالق کوهستان
برنامه صعود زمستانه قله کلکچال (یال گرده ای شرقی )
تاریخ : جمعه 26 بهمن 1403
هر که در عشق
سر از قله برآرد هنر است!
همه تا دامنه کوه تحمل دارند .
برنامه از پیش تعیین شده باشگاه سرکچال یال گرده ای شرقی کلکچال می باشد ، با توجه به شرایط جوی و توصیه های تردد غیر ضرور در این ایام پیشنهاد گردید برنامه درون شهری در نظر گرفته شود ضمن اینکه صعود زمستانه این مسیر نیاز به آمادگی ، برنامه ریزی و دقت در اجرا دارد.
صبح روز جمعه 26 بهمن 1403 5:30 زمان تجمع همنوردان شرکت کنند در برنامه اعلام شده بود پس از حضور همه اعضا و تبادل نظر ، ساعت 6 صبح از انتهای خیابان امیدوار درب شمالی پارک جمشیدیه، صعود با سر قدمی آقای خلیل آبادی آغاز گردید . از همان ابتدا به سمت گرده ها شروع به پیمایش نمودیم ، هوا صاف و سرد بود و مه غلیظی شهر تهران را پوشانده بود ،تیم با حرکتی آرام شیب های تند مسیررا طی می نمودند . پس از گذشت تقریباً 1 ساعت خورشید از لابلای مه و ابر های پایین دست نمایان شد ،که صحنه بسیار زیبایی بود با خودم شعر زیبای حافظ را زمزمه می کردم * آفتاب فتح را هر دم طلوعی می‌دهد *از کلاه خسروی رخسار مه سیمای تو * هر چه اوج می گرفیتم مه و ابر را زیر پایمان احساس میکردیم آسمان صاف و هوا بسیار دلپذیر بود ، پس از یک ساعت و نیم تیم به دو دسته تقسیم شد و مسیر را ادامه دادند . ساعت 8:30 صبحانه صرف شد تعدا 3 نفر از اعضا تصمیم به برگشت گرفتند که با همراهی یک نفر سرپرست به سمت اردوگاه کلکچال هدایت شدند. در ساعت 8:45 به مسیر ادامه دادیم هر چه ارتفاع می گرفتیم حجم برف بیشتر و بیشتر می شد و سرعت ما را می گرفت افراد تیم نوبتی برف کوبی می کردند و گرده های برفی را یکی یکی طی می کردند ساعت یازده اولین تیم به قله سیاه کوه از خط راس یال شرقی رسید پس از چند عکس یادگاری مسیر را ادامه دادیم حجم برف در ارتفاع 3100 بسیار زیاد بود که خیلی به کندی مسیر طی می شد . اعضای تیم همچنان بااراده و مصمم مسیر را ادامه می دادند . ساعت 12:30 به گرده زیر قله رسیدیم که به دلیل شیب زیاد ی که داشت ناچاربا تراوس مسیر را ادامه دادیم ،که حجم بالای برف کاملا سرعت تیم اول را گرفت و اعضای تیم همچنان تلاش می کردند که مسیر را باز کند ساعت 13:00 تیم دوم هم به تیم اول پیوست و پس از 45 دقیقه تلاش ساعت 13:45 قله زیبای کلکچال را صعود کردند . پس از از یک ربع استراحت تمامی اعضای گروه در آمادگی کامل از همان مسیر صعود شده برگشتند . پس از یازده ساعت نیم کوهنوردی ساعت 5:30 همه اعضای تیم به پارکینک پارک جمشیدیه برگشتند .
سرپرست: ابراهیم رحیم زاده
کمک سرپرست: اباذر رضایی – علی رضایی
مربی: غلامرضا خلیل ابادی
اعضای گروه :‌محمد مینایی – علیرضا نوری – سعید روستایی – علی اصغر سلیمی – الهام احتشام – کیوان ستاری – زهرا تعلیمیان – مهشید پزشکی – حبیب کنعانی – محمد جهانبحش – مهری بهمنی = بهار ظرافت انگیز – مصطفی کرمی – لیدا سالاری- شیوا امامی – مونا ابراهیم زاده

یک نظر

  1. فرید اردیخانی پاسخ

    با درود
    دست مریزاد میگم و امیدوارم همیشه پا به کوه، شاد، تندرست و سربلند باشید.
    جمع تان سبز
    🥰🥰🥰👏👏👏

    1. حمیده معماریان نویسنده پاسخ

      اگر هدف شما از این حرف، امر به معروف و نهی از منکر است، قطعا با این روش به هدف نمی‌رسید.

  2. محمد مهدی برزنونی پاسخ

    الان اگر اینها از سرما یخ بزنند آیا باز ی گروه امدادی با هلیکوپتر می‌ره برای نجاتشان آیا عاقلانه است که پول بیت المال برای اینها هزینه بشه من راضی نیستم خوب چرا تو سرما میرن کوه

  3. عبد پاسخ

    انشالله موفق باشیدولی هرچیزی عشقش رومیطلبه دوستان من خودم ازبرف وزمستان متنفرم.ولی بعضااین مواردرومیبینم میگم دمشون گرم زن ومردنداره که من اگه دنبال این باشم که بازن کوه نرم که نبایدبرم اصلا.ورزشکارهستن موردی نداره که.محدودفکرنکنین دوستان محدودیت هاپدرمارودراورد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×