گزارش صعود به قله ی چُت اراک
پنجشنبه دوم مرداد ساعت 17.30 از تهران یک خودرو و دو خودروی دیگر از کرج، در قالب یک تیم هشت نفره به سرپرستی محمد باقر مکی، به سمت اراک حرکت کردیم. ساعت 22.30 در نزدیکی اراک به سمت روستای اسکان حرکت کردیم و در نزدیکی سراب اسکان، چادرها را برپا کرده و استراحت کردیم. برای اجتناب از گرما و دمای بالای پیشبینی شده، ساعت 3.45 صبح و بعد از صرف صبحانه به سمت پای کار که پارکینگی با فاصله ی کم از کنار جاده است رفتیم. ساعت 4.30 پیمایش به سمت قله ی چُت آغاز شد. با گام متوسط و از مسیر پاکوب به سمت دیواره لجور حرکت کردیم و یک ساعت بعد به پای دیواره لجور رسیدیم. با فاصله ی اندکی به پناهگاه لجور رسیدیم. بدون توقف و با ادامه ی مسیر قله ی لجور را دور زدیم. قله ای زیبا و قندیل شکل با شیب نزدیک به دیواره رخ نمایی نمود. مسیر کوتاهی که شیب خفته بود را دست به سنگ طی نمودیم و به پای اولین کارگاه رسیدیم. بعد از پوشیدن هارنس و تجهیزات آماده ی صعود کرده ای شدیم. همنوردان در قالب دو کرده ی سه نفره و یک کرده ی دو نفره به سرطنابی محمدباقر مکی وارد اولین طول طناب شدیم. تیم هشت نفره، مسیر تا کارگاه اول، که یک مسیر کوتاه با طول تقربی دوازده متر بود را با سه کوییک و بدون چالش خاصی طی نمود. مسیر دوم به طول حدودا 35 متر، طولانی ترین و چالشی ترین قسمت مسیر بود. فاصله تا میانی اول زیاد بود و صعود کننده ی سرطناب (محمد باقر)، یک ابزار فرند قبل از اولین رول قرار داد که باعث شد صعود ایمن تری داشته باشیم. آخرین کارگاه نیز به قله منتهی می شد که طولی ما بین قسمت اول و دوم داشت. اولین نفر، محمدباقر مکی، ساعت حدود 9.20 و آخرین نفر حدود ساعت 10.20 بر روی قله ایستادیم و یکدیگر را در آغوش گرفتیم. شور و شعف و البته خوشحالی فایق آمدن بر چالشی دیگر به وجدمان آورد. برای برگشت مسیری که به پلکان های دست تراش شناخته میشود را انتخاب کرده بودیم. کارگاهی که قرار بود از آن فرود بیاییم کمی پایین تر بود و باید از کنار تیمی که از این قسمت در حال صعود به قله بودند می گذشتیم. بعلت باریکی مسیر و صخره ای بودن، در چند نقطه از مسیر مجبور به توقف شدیم. سرپرست برنامه (محمدباقر) کارگاه فرود را آماده کرد و تیم به سمت پلکان های دست تراش فرود رفتیم. به این نقطه که رسیدیم هارنس و ابزار را در آوردیم و تصور فرود راحت تری داشتیم. غافل از اینکه یچزی به اسم پله وجود نداشت، تنها تکه سنگ هایی با فاصله بود که می شد به لطف تخیل قوی آنها را پله در نظر گرفت. این مسیر قله ی چُت را دور میزد و دقیقا روی مسیر رفت منطبق می شد. در این قسمت باید کمی هوشیار بود تا از مسیر که در قسمت هایی سیم بکسل گذاری شده است منحرف نشد و به سمت خط الراس حرکت نمود. دور زدن قله ی چت مسیر چالش انگیزی بود که در قسمت هایی فراز و فرودهایی با صخره های یک تکه و بدون گیره داشت که به لطف سیم بکسل هایی که روی تخته سنگ ها کار شده بود امکان عبور از آنها بدون ابزار میسر شد. بعد از رسیدن به روی خط الراس مسیر ساده تر شد و بدون چالش خاصی به پناهگاه لجور رسیدیم. هوا به شدت گرم شده بود، کمی در پناهنگاه استراحت کردیم. پناهگاهی گرد و داخل گچکاری شده که محیط خنکی را فراهم میکرد و گنجایش تعداد بیشتر را هم داشت. حدود چهل دقیقه بعد، ساعت 14 در پارکینگ بودیم. به ابتدای جاده رفتیم و با پرس و جو به سمت سرآب اسکان رفتیم. رود خنک البته کم عمقی جریان داشت و در آن گرمای سوزان همچون بهشتی بود. به لطف راحله خانم و دوستی سریع با گردشگران، مردم خونگرمی که به این تفرجگاه آمده بودند با آب خنک و خربزه از ما پذیرایی کردند.
پی نوشت: این که در گزارش های دیگر صعود به قله ی چُت از مسیر خط الراس به چهار طول طناب اشاره شده به این علت است که احتمالا قسمت ابتدای مسیر را هم طناب ریخته اند.
نگارنده : مصطفی کرمی
نفرات صعود کننده:
کرده ی اول
سرپرست: محمد باقر مکی
حسین شوندی
صادق پرهیزکار
کرده ی دوم
سرطناب: محسن تاجیک
مهری بهمنی
کرده ی سوم
سرطناب: نیما اسماعیلی
راحله محمدی
مصطفی کرمی
اطلاعات قله:
قله چُت یکی از قلل واقع در رشتهکوه لجور در غرب استان مرکزی است. رشتهکوه لجور حدود 11 کیلومتر طول و 2.5 کیلومتر عرض دارد و از شمال غربی به جنوب شرقی امتداد یافته است. لجور از جنس سنگ آهک بوده و دارای ساختاری صخرهای است که آن را به مقصدی مناسب برای سنگنوردان تبدیل کرده است. قله چُت در زبان محلی “چُتِ یواشه” نامیده میشود که به معنای “نشسته ی آرام” است. این نام به دلیل شکل خاص قله و حالت نشسته آن نسبت به دیگر قلل منطقه به این کوه داده شده است. با توجه به موقعیت استراتژیک قله چُت، در گذشته از آن به عنوان نقطه ای برای دیدهبانی استفاده می شده است. این قله از سمت شمال به ملایر، همدان و بروجرد و از سمت جنوب به شهرهای اراک، خنداب و شازند دید دارد. ارتفاع قله چت 2645 متر می باشد.







دیدگاهتان را بنویسید