گزارش ستاد اطلاع رسانی و پیشگیری از حوادث کوهستان (خانم ها حمیده معماریان و مریم بیات)

حدود ساعت 7 صبح مورخه 25 فروردین 1402 به همراه خانم بیات در ابتدای مسیر قله و در کنار تابلوی دره زردبند چادر زدیم. هوا سرد بود و وزش باد از همان ابتدای صبح وجود داشت که تا اواسط روز شدت بیشتری گرفت؛ به طوری که چادر را با وجود دو کوله سنگین در درون آن، به پایین سکو پرت کرد. با کمک برخی کوهنوردان، چادر را مجدد سرپا کردیم.
در زمان حضور ما، حدود 50 تن از مسیر قله عبور کردند که به آن ها هشدار وزش باد و احتمال بارش باران در قله داده شد. تعدادی از کوهنوردان نسبت به فعالیت باشگاه سوال کردند و برای کسب اطلاعات بیشتر، شماره تماس گرفتند. اغلب ایشان به دنبال کوهنوردی حرفه ای نبوده و به دنبال باشگاهی برای برگزاری برنامه هایی در سطح متوسط بودند.  برخی با چادر ستاد عکس گرفتند و دو نفر نیز در خصوص نحوه خرید کفش مناسب برای کوهنوردی از ما سوال کردند.
تعداد زیادی از افراد در خصوص فعالیت ستاد کنجکاو بوده و آن را با فعالیت هلال احمر اشتباه میگرفتند.
حدود ساعت 12 فردی سراسیمه به ما مراجعه کرد و گزارش حادثه ای در خصوص یکی از همنوردان خود را بما داد. زنی حدود 48 ساله در کنار آبشار چال مگس به دلایل نامعلوم از حال رفته و هشیاری درستی نداشت. فورا با 112 تماس گرفتیم و گزارش حادثه را داده و برای ادامه هماهنگی ها، شماره تماس بیمار و فرد مراجعه کننده را دادیم. وی اصرار داشت برای کمک به مصدوم، همراه وی به صحنه حادثه برویم که برای او در خصوص فعالیت ستاد و منع اقدام در زمان حادثه توضیح دادیم.
ساعتی بعد همنورد دیگری از همان گروه برای پیگیری به ما مراجعه کرد. وی بما اطلاع داد که یک دکتر به طور اتفاقی با گروه ایشان برخورد کرده و به فرد مصدوم کمک کرده بود؛ حال وی کمی مساعد شده و به  سختی  و با کمک دوستان خود در حال آمدن است. ما مجددا برای پیگیری حضور امدادگران با 112 تماس گرفتیم و در خصوص احتمال سکته مغزی فرد مذکور و خطر حرکت دادن او مشورت گرفتیم که نکاتی را در این خصوص به ما ارائه کردند. همچنین، به ما اطلاع دادند که حوادث دیگری نیز در کوههای تهران وجود دارد و ممکن است مراجعه امدادگران با تاخیر صورت گیرد. در نهایت، حوالی ساعت 2، فرد مصدوم با کمک همنوردان خود به پایین آمدند و از کنار چادر ما گذشتند. همراهان وی ما را با امداد و نجات مرتبط دانسته و به دلیل تاخیر زیاد آمدن امدادگران به صحنه حادثه  به شدت سرزنش کردند. امدادگران با تاخیر دو ساعته در ابتدای مسیر منتظر آن­ها بودند.
در ساعت 2 بعداز ظهر چادر را جمع کرده و فعالیت ما در ستاد به پایان رسید.