تاریخ اجرا: ۱۴۰۲/۰۹/۲۵
سرپرست: مجید الهی
مربی:غلامرضا خلیلآبادی
تعداد اعضا: ۱۳ نفر
ساعت ۶ و نیم صبح روز ۲۵ آذر سال ۱۴۰۲ صعود به قله اصلی برفخانه از روستای طزرجان را آغاز کردیم. قدمها آنقدر مشتاق و قدرتمند بود که به سختی کسی باور میکرد این تیم روز گذشته قله شیرکوه را در هوای سرد و مهآلود زمستانی صعود کرده است. با عبور از سمت چپ استخر به سمت جنوب غربی وارد پاکوبی شدیم که به دره پونه معروف است و به پناهگاه میرسد.
اگرچه هوا سرد بود گاه به گاه از نوازش گرم خورشید بهرهمند می شدیم. در سمت راست قله شیرکوه را میدیدم اما خبری از مه و باد و سرمای خشن روزقبل نبود. در مسیر یک چشمه و چند درخت کهنسال دیدیم و چند تابلو راهنما که ما را به مسیر پناهگاه هدایت میکرد.
ساعت ۸:۴۰ به پناهگاه رسیدیم و توقف کوتاهی برای صرف صبحانه در پناهگاه داشتیم.
پس از صرف صبحانه وارد مسیر تراورسی شدیم که در واقع به صورت یک نیمدایره قله را از سمت چپ آن دور میزدیم تا به دهلیز امید که مسیر اصلی صعودمان است برسیم. پس از پیمایش اندکی سه نفر از اعضا تلاشی پرچالش برای صعود از یک دهلیز که پاکوب آن روی نقشه GPS مشخص بود اما ظاهرا یک مسیر کوتاهتر برای صعود تابستانه به حساب میآمد؛ را انتخاب کردند. بنابراین از تیم جدا شده و به سمت دیوارهها حرکت کردند.
نزدیک به ساعت ۱۱ به دهلیز امید رسیدیم حضور یک تابلو راهنما و چند فلش روی سنگها خیالمان را راحت کرد که مسیر بعدی به سمت قله را درست انتخاب کردهایم. در این مرحله یکی از اعضا از ادامه صعود انصراف داد و به سمت پناهگاه حرکت کرد.
بخش زیادی از سنگها یخ زده و لغزنده بودند و برنامه به چالشی فراتر از یک صعود دست به سنگ تبدیل شده بوده. با حمایت طناب، کمک همنوردان و البته احتیاط فراوان مسیر را طی کردیم. با وجود سنگچینها انتخاب مسیر درست و کم خطر بسیار پرچالش و زمانبر بود و گاه لازم بود صبر کنیم که یک نفر مقداری از مسیر را برود و از ایمن بودن مسیر اطمینان یابد و سپس بقیه تیم، صعود را ادامه دهند. از دیگر چالشهای این صعود که نیازمند دقت فراوان در حرکت بود ریزشی بودن سنگها و احتمال برخورد آن به همنوردان بود.
ساعت ۱:۵۰ به قله رسیدیم و به دلیل نگرانی مان در مورد فرود از این مسیر سخت و لغزنده در روشنایی روز به سرعت یک عکس یادگاری گرفتیم و فرود را آغاز کردیم.
به طور مشابه بخش زیادی از مسیر فرود نیازمند حمایت طناب بود و گاه لازم بود برای حفظ تعادل و جلوگیری از سر خوردن به صورت نشسته و به اصطلاح کوهنوردان خر سواری حرکت کنیم. حجم برف در برخی قسمت زیاد بود که باعث شد کفشهایمان خیس شود و سختی مسیر برایمان چند برابر شود. در نهایت در حدود ساعت ۴ به پایین دهلیز امید رسیدیم و خوشحال از اینکه این مسیر بسیار سخت و پرچالش را به سلامت به پایان رساندهایم استراحتی کوتاه کردیم و سپس فرود را ادامه دادیم. نهایتاً ساعت ۶ بعد از ظهر به روستا رسیدیم.
اما تیم دوم با انتخاب یک مسیر ناشناخته علیرغم توانایی جسمی و فنی بالا و کم بودن تعدادشان با چالشهایی بسیار جدیتر از آنچه بر ما گذشت مواجه شدند، پس از عبور از دهلیز پر شیب و لغزنده، تیغههای باریک که از دو طرف به درههایی عمیق ختم میشد آنها را احاطه کرده بود اما آنچه استرس و هیجان را به اوج خود میرساند سنگهای یخ زدهای بود که موجب میشد هیچ اعتمادی به گامهایت نداشته باشی. با وجود تمام این چالشها، تیم خودش را حدود ساعت ۱۱:۳۰ به ارتفاع قله رساند و از دور تابلوی قله را میدید اما مسیر بسیار صعبالعبور بود و رسیدن آنها به تابلوی قله عملاً غیرممکن به نظر میرسید پس یک دهلیز را برای فرود انتخاب کردند که البته آن هم به دلیل حجم زیاد برف و فرو رفتن در چاله برفی بدون چالش نبود. علیرغم تمام چالشهای عجیب و غریب مسیر که هیچ کدام از آنها با وجود سابقه طولانیشان در کوهنوردی تا آن زمان تجربه نکرده بودند ساعت ۳ بعدازظهر به سلامت (به جز یک آسیب جزئی ناشی از برخورد سنگ) به پایین دهلیز رسیدند و فرود خود را به سمت روستا ادامه دادند. اگر تابلو محوری را کنار بگذاریم و محوریت را بر توانایی افراد در مدیریت چالشها و شجاعت گام گذاشتن در یک مسیر ناشناخته بگذاریم این تلاشی شاخص و ارزشمند در تاریخ باشگاه سرکچال بود.
از ویژگیهای جالب این برنامه یکدست بودن تیم و آمادگی بالای همه اعضا و همچنین کار تیمی قوی بود. از آقایان ابراهیم رحیمزاده، سعید روستایی، مجید زارع و ابوذر رضایی که کمک بسیاری به تیم کردند تشکر فراوان دارم.
جناب آقای نوری به عنوان پدیده این برنامه معرفی میشود که با وجود سابقه کم در برنامههای فنی، عملکرد بسیار خوبی از خودشان نشان دادند.
لازم به ذکر صعود زمستانه این قله نیازمند داشتن طناب، کلاه کاسک، کلنگ، کارمپون، و کفش تک پوش زمستانه است.
اعضای شرکتکننده:
آقایان: غلامرضا خلیلآبادی (مربی)، مجید الهی (سرپرست)، محمد مکی، ارسلان بیک محمدی، ابراهیم رحیمزاده، ابوذر رضایی، سعید روستایی، نوری، مجید زارع و علیرضا حسینی
خانمها: ندا قدسنیا، الهام احتشام و مهشید ستوده
گزارش: مهشید ستوده
عالی بود. لذت بردم از سعودتان.