صعود قله پالوان گردن

به نام خداوند نور

روز اول ۱۹ مرداد سال ۱۴۰۲
پنج شنبه ساعت 5 صبح با هدف بارگزاری  روی قله پالوان گردن برای برنامه خط الراس آزادکوه به دماوند از روستای لالان  شروع به حرکت کردیم. کوله ها دو روزه و  سنگین بود ( حتی بدون آب هایی که قرار بود ابشار لالان برداریم )  و ساعت 7 رسیدیم ابشار لالان . بعد استراحت یک ساعته و برداشتن 22 لیتر آب  برای مصرف برنامه و بارگزاری با کوله هایی که دیگه خیلی سنگین شده بود به سمت گردنه ورزاب حرکت کردیم. ساعت 11 بعد رسیدن به گردنه به منظور دور زدن قله خلنو از کاسه خلنو روی یال فرعی منتهی به قله میشچال افتادیم و بعد گذر از سه قله فرعی ساعت 1:30 به میشچال رسیدیم که به نظر اگر خلنو رو صعود میکردیم راحت تر بود. از میشچال به سمت پالوان گردن قله های فرعی و اصلی زیادی هست که قسمت های دست به سنگ و ریزشی بعد میشچال و یک قله فرعی بین راه با توجه به کوله های سنگین سرعت حرکتمون رو کند کرد و ساعت 3:30 رسیدیم به سرخرسنگ. از اینجا تا پالوان گردن 1 ساعت راه هست و با توجه به سنگینی کوله ها و تایم زیادی که از برنامه جلو بودیم شب روی قله سرخرسنگ در یک محل مناسب با ویو عالی سپری کردیم .
روز دوم : با توجه به تایم زیادی که داشتم صبح ساعت 8:30 حرکت کردیم به سمت پالوان گردن و  ساعت 10 بعد بارگزاری روی خط الراس سینه زا به سمت خلنو حرکت کردیم . برای برگشت تصمیم گرفتیم خلنو رو صعود کنیم و با توجه به کم شدن حجم آب کوله هامون مسیر خیلی ساده تر نشون میداد و ساعت 1 رسیدیم به قله خلنو و مسیر فرود رو با سرعت بیشتری فرود امدیم و ساعت 3:30 بعد استراحت طولانی و ناهار کنار ابشار لالان به سمت ماشین حرکت کردیم .

گزارش: محمد ایرانشاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×