صبح یکشنبه۲۸ آذر ۱۴۰۲ به سمت روستای کلوان حرکت کردیم. در روزهای اخر پاییز هنوز هم برف سنگینی روی قله های منطقه نیست و تصمیم گرفتیم قله های کهار و ناز رو صعود کنیم. طبق پیشبینی هواشناسی وضعیت  جوی بدون بارش و با باد  حدود  30-40 کیلومتر بود که البته با رسیدن به انتهای روز شدت اون هم بیشتر میشد . ساعت 6:15 برنامه رو از روستای کلوان به سمت قله ناز شروع به حرکت کردیم . دو ساعت بعد و ساعت 8:15 به جان پناه ناز رسیدیم بعد استراحت کوتاه به سمت قله حرکت کردیم و حکم برف طوری نبود که نیاز به برفکوبی سنگین باشه و هرچقدر به قله نزدیکتر میشدیم شدت باد بیشتر میشد و بعد از قله میشینه نو باد نسبتا شدید شروع شد که اجازه استراحت و توقف رو نمیداد و ساعت 12:30 به قله رسیدیم و به سرعت مسیر رو برگشتیم تا به سمت قله کهار حرکت کنیم . هنگام فرود از میشینه نو به سمت قله میان کهار شدت باد زیادتر شد طوری که به راحتی تعادل رو به هم میزد و کولاک برف و یخزدگی مسیر انرژی زیادی می گرفت و این شرایط تا قله کهار ادامه پیدا کرد. متاسفانه حجم برف به قدری کم بود که در این وقت سال قله میان کهار رو با برفکوبی سبک ترورس کردیم. ساعت 3:00 به قله کهار رسیدیم و  به سرعت به سمت پایین حرکت کردیم در حالی که سرعت باد حدود 50-60 کیلومتر شده بود و  حفظ تعادل در مسیر هموار قله کهار هم سخت بود . این شرایط تا جان پناه کهار ادامه پیدا کرد و برای یک لحظه هم باد کم نشد تا داخل جان پناه شدیم که به تازگی بازسازی و به خوبی عایق شده بود و کاملا گرم بود. بعد ساعت ها کوهنوردی بدون استراحت یک ساعت توقف داشتیم و بعد در حالی که باد قصد کم شدن نداشت به سمت پایین حرکت کردیم و ساعت 6:30 برنامه به پایان رسید . گزارش: محمد ایرانشاهی همراهان: محمد ایرانشاهی ، مریم خداکرمی