به نام خداوند کوهستان
جمعه ۱۴ مهر ۱۴۰۲ ساعت ۴ صبح سه راه ضرابخانه محل قرار و انجام هماهنگی های اولیه جمع شده و به سمت جاده هراز و امامزاده هاشم حرکت کردیم و بعد از امامزاده هاشم سمت راست جاده دره ای ( پل مرغی ) است که یک سوله و یک ساختمان در آنجا احداث شده که شروع حرکت از همانجا است.
بعد از آماده شدن تمامی نفرات ( ۲۸ نفر ) ساعت ۵:۴۵ دقیقه به سمت اولین قله حرکت کردیم در ابتدای مسیر پاکوپ کوچکی بود و بعد از روی یال حرکت کردیم بعد از پیمون دو سوم مسیر تصمیم گرفتیم به جای پیمایش از مسیر پاکوب از روی منطقه سنگی عبور کنیم و وقتی به روی یال خط الراس رسیدیم قله دماوند تازه سفید پوش شده نمایان شد که منظره ای زیبا داشت که بیشتر نفرات رو وا داشت که با این منظره عکس های یادگاری بگیرند ،و در ساعت ۷:۳۵ دقیقه نفرات اول به قله بزم چال رسیدن و منتظر بقیه نفرات شدند که در ساعت ۸ همه تیم به قله بزم چال رسید ( قله بزمچال اولین قله از سمت غرب خط الراس دوبرار است ) .
بعد از کمی استراحت و گرفتن عکس گروهی با قله تیم اول حرکت خط الراسی خود رو در ساعت ۸:۲۰ با ۱۵ نفر شروع کرد .
در ساعت ۹ صبح تیم اول به قله میانرود رسید ، بارش روز گذشته و سرمای هوا باعث یخزدگی تابلوی قله و گیاهان منطقه شده بود .
بعد از صرف صبحانه ساعت ۹:۳۰ به مسیر خود ادامه دادیم و در ساعت ۱۰ به قله نور و ۱۰:۱۰ به قله لاسم رسیدیم که بدون توقف این دو قله رو رد کردیم و در ساعت ۱۰:۵۰ به قله چنگیز چال ۳ رسیدیم و بعد از ۱۰ دقیقه استراحت و گرفتن عکس ادامه مسیر دادیم در این قله دو نفر از اعضای تیم اول از تیم اصلی جدا میشوند و با هماهنگی با سرپرست تیم دوم منتظر تیم دوم میشوند .و تیم اول با ۱۳ نفر در ساعت ۱۲ به قله چنگیز چال ۲ رسیدیم و دوباره ۱۰ دقیقه استراحت و گرفتن عکس و ادامه مسیر تا ساعت ۱۲:۴۵ به قله اصلی چنگیز چال رسیدیم این مسیر فراز و فرودهای با شیب زیاد دارد .
کمی استراحت و نوشیدن آب و خوردن تنقلات و میوه به سمت قله پروانه حرکت کردیم در ساعت ۱۳:۴۰ به قله پروانه رسیدیم و بعد از کمی استراحت به سمت قله انگمار از روی خط الراس حرکت کردیم در چند قسمت مسیر گرده ای بود و از روی سنگها تیم عبور کرد در ساعت ۱۵ بعد از صرف ناهار و به دلیل اتمام زمان صعود( البته مطابق با برنامه ریزی قبلی ) قبل از قله انگمار و روبروی روستای لاسم بعد از بررسی های اولیه یک یال مناسب رو برای فرود انتخاب کردیم . ابتدای یال شیب تند داشت و در بعضی قسمت ها میبایست از روی سنگها عبور میکردیم و در انتهای مسیر یال صخره ای بود و عبور از آن برای تیم دشوار بود وبهترین مسیر گذر از دره بود که تیم با روحیه خوب و آمادگی ذهنی و بدنی عالی از دره عبور کرد و ساعت ۶ به کف دره رسیدیم و در ساعت ۶:۴۵ دقیقه تمامی نفرات به کنار جاده اول روستا ، فرعی خاکی که ماشین ها در آنجا بودند رسیدند .
عزیزانی از تیم دوم زحمت کشیده بودند و ماشین ها رو به روستای لاسم آورده بودند و منتظر تیم اول بودند .
با تشکر از همه دوستان.
تشکر ویژه از آقایان محمد مکی و رضا جهان بابت کمک به تیم .
و از آقای خليل آبادی و حسن آقا مراد کرمی به خاطر زحمت انتقال ماشین ها رو کشیدند و منتظر تیم شدند سپاسگزارم 🙏
اعضای شرکت کننده در برنامه:
الهام احتشام – بهمن گلمحمدزاده – جواد کاظمی – حسن مرادکرمی – رضا جهان – شهاب نوروزی – عباس باقری – علی صالح زاد – عیسی ایدی – غلامرضا خلیل آبادی – فاطمه سیفی – فاطمه غلامی – لیدا سالاری – مجید الهی (سرپرست) – محسن نبی زاده – محمد جهانبخش – محمدباقر مکی – مختار راهی – مژگان مرادی – مصطفی کرمی – منصور پرمهر – مهدی صادق زاده – مهدی عظیمی – مهری بهمنی – مهسا فیض اله زاده – ندا قدس نیا – نسرین شاه پسندی – یعقوب سعیدی
با سلام و خدا قوت به همگی، بویژه عمو غلام بابت این برنامه خوب و همچنین آقای الهی بابت زحمت سرپرستی.
عمو غلام گفته بودن هدف از این برنامه آشنایی با خط الراس دوبرار بود. و واقعن برای من این اتفاق افتاد. فراز و فرودهاش، قله های کوچیک و بزرگش، وجود تکه های سنگ در تمام مسیر، و حرکت روبروی دماوند (البته من صداش میزنم عروس خانم)، در تمام طول مسیر از سر صبح تا غروب و حس کردن عظمتش از دو قدم نزدیکتر… همیشه از دماوند خط الراس رو تماشا میکردم و حالا بخشیش رو با گام هام لمس کردم.