جمعه ۱۴۰۴/۰۵/۰۳ صعود قلل لشگرک و گردون کوه

اگر قرار باشد که در وسط تابستان به منطقه ای خوش آب و هوا و بکر جهت کوهنوردی رجوع کنیم قطعا یکی از بهترین گزینه ها طالقان است و باز هم اگر در طالقان به دنبال یک کوهنوردی خاص با جلوه های ویژه هستیم چاره ای جز صعود قله گردون کوه از روستای زیبای پراچان نداریم و ما نیز چنین کردیم. تیم ده نفره باشگاه سرکچال ساعت 4.20 صبح روستای پراچان در ارتفاع حدود 2400 متری را در امتداد رودخانه و به سمت شمال ترک کردیم. جاده ای قدیمی به طول 6 کیلومتر ما را به معدن میرساند. قبل از آن از روی پل آهنی به آن طرف رودخانه رفته و بعد به دو چشمه رسیده و آب تهیه کردیم چرا که تا گوسفندسرای دمچه چشمه ای وجود ندارد. در کل مسیر از سمت راست رودخانه در جاده حرکت کردیم و بعد از پل به سمت چپ رودخانه رفتیم و کلا به علت حجم کم آب نیازی به درگیری با آب نیست. ساعت 5.50 است ما به معدن سنگ در ارتفاع حدود 2800 رسیدیم. در پاکوب کاملا مشخصی ادامه مسیر داده تا اینکه رودخانه دو پاره میشود. بعد از پل آهنی مسیر ما به شرق تغییر کرده بود و الان بایستی دوباره به سمت شمال تغییر مسیر بدهیم. برای این منظور رودخانه ای که از دامنه های شمالی سرازیر شده و توسط چند تکه آهن پلی روی آن زده بودند را رد کرده و وارد یالی به سمت شمال شده که دارای پاکوب بسیار مشخصی است. ساعت 6.20 است و ما در ارتفاع حدود 2900 متری هستیم. بعد از حدود 40 دقیقه به شاخص این مسیر یعنی دروازه سنگی رسیدیم, عکسی یادگاری گرفته و ادامه مسیر تا دو راهی دمچه – پیازچال در ارتفاع حدود 3300. در نهایت ساعت 8.10 دقیقه به گوسفندسرای دمچه در ارتفاع حدود 3500 متری رسیدیم و صبحانه. اینجا چند چشمه آب گوارا جاری است و محلی زیبا برای کمپ. حالا روبروی ما خط الراسی قرار دارد که قله های سر برافراشته را در خود جای داده, گردون کوه و قلل لشگرک. 8.50 حرکت کردیم و همنوردان به علت هشدارهایی جهت تابش اشعه یو وی خورشید در این روزها کاملا پوشیده به کار ادامه دادند. باز هم مسیر دارای پاکوب مشخصی است و ما را به آخرین چشمه آب مسیر در ارتفاع حدود 3700 متر هدایت میکند. ابرها در حال تراکم و ایجاد سایه ای دل انگیز بودند. تا اینجا اثری از گرمای شهر نبود, چرا که وزش بادی ملایم ما را به خوبی همراهی میکرد و گویی در بهار پیمایش میکنیم. از اینجا پاکوبی به سمت غرب و گردنه میش چال میرود که بیشتر جهت کوهپیمایی به سمت آب گرم درجان در منطقه سه هزار و البته صعود قله میش چال و بعد از آن خط الراس کلوان به نرگس ها و حتی برای رساندن خود به قله سات مورد استفاده قرار میگید. اما مسیر ما کاملا به سمت شمال و گردنه هزارچم در ارتفاع 4000 متری است که این امر در ساعت 11.20 به وقوع پیوست. از اینجا زیبایی منطقه علم کوه و هسار چال و البته دریاچه لشگرک قابل وصف نیست و ما همگی مسحور این زیبایی. قبل از ساعت دوازده به لشگرک بزرگ 4200 متری رسیدیم و عکس یادگاری باشگاه سرکچال. امتداد لشگرک بزرگ به قلل خرس چر, آلانه سر و در نهایت زرین کوه در جهت شرق دیدنی است. گردنه دوچاک و در ادامه آن خط الراس دیوچال نیز در جهت شمال شرق قابل تشخیص است. از قله سرازیر شده و در محل گردنه استراحتی کرده و ادامه مسیر به گردون کوه. بعد از شیب تند یال منتهی به گردون کوه به پناهگاه سنگی معروف به ایران دوچرخ رسیده و در ساعت 1.45 تمامی همنوردان موفق به صعود چکاد سرسخت 4400 متری گردون کوه شدند. ادامه مسیر به مناره, ستاره و خرسانها و حتی قلل هفت خوان خودنمایی میکرد. عکسها گرفته شد و در نهایت برگشت. حالا دیگر هوا کاملا ابری است و اثری از آفتاب دیده نمیشود. ساعت 3 به اولین آب رسیدیم و توقف برای ناهار. حدود یک ساعتی در هوایی کاملا بهاری ناهار و استراحت را به سرانجام رساندیم. ساعتی بعد در دمچه آبگیری کردیم و ادامه مسیر را در بارش نم نم باران کاملا بهاری گذراندیم. در نهایت تمامی همنوردان ساعت 8.20 با پیمایش حدود 35 کیلومتر و تجربه صعود و فرودی در حدود 4000 متر به روستا رسیدند.
گزارش: مجید زارع
نفرات تیم
۱: ابوالفضل سلطانی (سرپرست)
۲: مجید زارع (کمک سرپرست)
۳: بهمن گلمحمدزاده (مربی)
۴: ارسلان بیک محمدی
۵: الهام احتشام
۶: فاطمه غلامی
۷: مظاهر علیپور
۸: زهرا کفایتی
۹: سجاد اسماعیلی
۱۰: محمد علی لبیبی